یکی از ویژگیهای رویکرد ترامپ، برونسپاری راهبردی ابتکارهای منطقهای آمریکا به گروهی منتخب از دولتهای خاورمیانهای است که بهطور کلی همسو با واشنگتن هستند.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، بنیاد بینالمللی ویوکاناندا در مقالهای به بررسی سیاست خاورمیانه ار دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا پرداخته که در ادامه میآید.
لازم به ذکر است انتشار مقالات خارجی به معنای تایید محتوای آن از سوی تابناک نیست.
خاورمیانه از پایان جنگ جهانی دوم تاکنون یکی از مهمترین مناطق برای ایالات متحده باقی مانده است. در زمانی که خاورمیانه با آشوب و بیثباتی دستوپنجه نرم میکند، سیاست و رویکرد آمریکا در منطقه اهمیت بیشتری مییابد.
برخلاف انتظار برخی تحلیلگران درباره خروج آمریکا، سیاست واشنگتن تحت دولت ترامپ بر «مشارکت فعال» استوار است. خاورمیانه امروز شاهد حضور یک قدرت بزرگ یگانه، یعنی ایالات متحده است؛ قدرتی که نفوذ دیپلماتیک، سیاسی و بازدارندگی آن در سراسر منطقه جریان دارد و سایر قدرتهای بزرگ مانند روسیه و چین را تحتالشعاع قرار میدهد.
با سقوط نظام اسد در سوریه، نفوذ روسیه در منطقه به پایینترین حد خود رسیده است. بهطور مشابه، نفوذ چین عمدتاً به ملاحظات تجاری و امنیت انرژی محدود میشود. ایالات متحده تحت رهبری ترامپ تماینوان تنها قدرت بزرگ فرامنطقهای دارای نفوذ
-واگذاری بازآرایی راهبردی به قدرتهای همپیمان، که همزمان به افزایش نفوذ خود آنها نیز کمک میکند
-مذاکرهٔ اجباری مبتنی بر ابزارهای فشردهٔ نظامی و مالی، برای فشار بر متحدان و طرفهای خصمانه
-سبک رهبری شخصی و غیرقابلپیشبینی ترامپ که هم موجب بیثباتی و هم ایجاد انگیزه میان بازیگران منطقهای میشود.
ازاینرو، راهبرد آمریکا در خاورمیانه بر حداکثرسازی منافع اقتصادی و راهبردی خود، از طریق دیپلماسی اجباری و واگذاری اهداف به دولتهای همپیمان متمرکز است؛ راهبردی که هدفش مدیریت دینامیکهای منازعه است، نه حلوفصل آنها.