بلافاصله یارکشی در دو جبهه آغاز شد تا ثابت شود فوتبالمان حتی در جدال رسانهای و دوئلهای اینچنینی هم فاصله معناداری با فوتبال دنیا دارد.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، نخستین گام پرسپولیس مدل اوسمار، همانطور که هواداران انتظارش را داشتند، برداشته شد. سرخهای پایتخت مقابل تیمی قرار گرفتند که در روزهای گذشته شکل و شمایل یک تیم لیگ برتری را نداشت و به دلیل مشکلات شدید مالی و نارضایتی بازیکنان، پیشبینی میشد که نتواند حریف دردسرسازی باشد، اما برد پرگل و ارائه بازی باطراوت مقابل استقلال خوزستان، یکبار دیگر بارقههای امید را میان هواداران پرسپولیس زنده کرد.
پس از بازی هم اوسمار که مشخصاً راضی و خشنود از پیروزی تیمش بود، با انتشار یک استوری که تصویری از بازیکنان بود، نوشت: «ممنون ارتش سرخ.» غافل از اینکه تعدادی محدود از همین ارتش سرخ که در ورزشگاه حضور داشتهاند، در همان دقایقی که اوسمار و شاگردانش در حال همراهی با تشویق ایسلند معروف بودهاند، از الفاظی رکیک و زشت علیه رقیب سنتی استفاده کردهاند.
در وهله اول این پرسش واضحی وجود دارد که چطور به یکباره تعدادی از هواداران شروع به سر دادن شعاری مشترک میکنند؟ چون هر هواتفاده از آنها در کلام یا نوشتار، حق مطلب را ادا نمیکند. پنهان شدن پشت این کلمات و در عین حال بیاحترامی و حتی توهین با کلمات و جملاتی دیگر، عین فریب افکارعمومی و سوءاستفاده از احساسات میلیونها هواداری است که از تمام هیاهوی فوتبال، زیباییهایش را دوست دارند نه جنجالها و درگیریها و توهینهایش را. تعدادی افراد در هر دو باشگاه بزرگ پایتخت دور هم جمع شدهاند و بدون در نظر گرفتن مسئولیت بزرگ و مهمی که برعهده دارند، سعی میکنند با استفاده از چنین فضایی، خود را باتعصبتر نشان دهند؛ از چه راهی؟ بیاحترامی بیشتر و به کار بردن کلمات تندتر و نازیباتر! عجب حکایتی است…