اقتصاد۲۴ – اختلافات میان ایران و طالبان ممکن است از کنترل خارج شود. اگر در ابتدا مساله در حد یک تنش دیپلماتیک بر سر حقآبه هیرمند بود، بعد از وقوع درگیری میان نیروهای طالبان با مرزبانان کشورمان، نگرانیها نسبت به افزایش تنشها دو چندان شده است.
به گزارش فرارو، طی دو هفته گذشته واکنش نیروهای طالبان به اخطار ایران نسبت به دریافت ۸۲۰ میلیون مترمکعب حقآبه خود از هیرمند، نه تنها غیردوستانه بوده بلکه با سطحی جدی از تهدید نیز همراه بوده است. در عرصه میدانی نیز شواهد از افزایش تلاشهای طالبان برای اتمام پروژه احداث سد «بخشآباد» بر روی رود «فراه» حکایت دارد. سدی فراتر از سد کجکی و بند کمال خان، با ظرفیت مخزن یک میلیارد و ۳۶۰ میلیون متر مکعب. از نگاه ناظران، افتتاح سد بخشآباد، به معنای مرگ کامل، قطعی و دائمی تالاب بینالمللی هامون خواهد بود. نگران کنندهتر این که در ارتباط با رود فراه هیچگونه معاهدهای بین کشورمان و افغانستان وجود ندارد.
مجموع روند اخیر، نگرانیها را نسبت به آینده مناسبات میان ایران و طالبان افزایش داده است. در محافل عمومی و تخصصی نیز پرسش مهم این است که آینده روابط دو طرف به چه سمتی پیش خواهد رفت؟ یا به روایت شفافتر مساله این است که مناسبات ایران با همسایه ناهنجار شرقی خود طی سالهای آتی چگونه خواهد بود؟ آیا طرفین میتوانند همزیستیای مسالمتآمیز با یکدیگر داشته باشند یا اینکه میبایست در انتظار سناریوهای بدبینانه بود.
نخستین سناریوی قابل طرح در آینده مناسبات ایران و طالبان میتواند ورود دو طرف به مرحله تنشزدایی عمیق و حل مسائل از طریق گفتگوهای دوستانه باشد. این سناریو مطلوب و ایدهئال گروهی است که بر این باور هستند که طالبان دچار دگرگونی شده و میتوان از دریچه دیپلماسی با این گروه وارد تعامل شد. مفروض طرفداران این سناریو، با گرایشات مقامهای سیاسی وزارت خارجه بعد از روی کار آمدن طالبان مطابق بوده است.
مفروض سناریوی حاضر این است که تنشهای اخیر با طالبان بیشتر ناشی از نوعی کژفهمی و برخی رخدادهای ناخواسته بوده که با توجه به مناسبات خوب دو طرف در ماههای گذشته به آسانی رفع و رجوع خواهند شد. پیشران این سناریو را میتوان اظهارات چند وقت اخیر رهبران طالبان و ایران مبنی بر ضرورت تنشزدایی مورد ارزیابی قرار داد. در سطحی دیگر، پرداخت پول یا سوخت به طالبان در قبال تحویل آب هیرمند، میتواند پیشرانی بر تحقق سناریوی حاضر باشد.
پسرانهای سناریوی حاضر به مراتب بیشتر و گستردهتر هستند. مهمترین محدودیت تحقق سناریوی حاضر ماهیت غیرنرمال، تروریستی – تکفیری طالبان است که عملا این گروه را در دسته نیروهای زمانپریش و غیرعقلانی قرار داده است. کنشهای چند وقت اخیر رهبران و اعضای طالبان در موضوع هیرمند، تایید کننده این وجه از ماهیت طالبان است. دیگر پسران سناریوی حاضر این است که حتی با فرض کنترل تنشها در قالب درگیریهای نظامی، طالبان حاضر به دادن حقآبه ایران نخواهد شد. افزون براین، هر گونه پرداخت پول یا سوخت به طالبان برای دریافت آب از سوی افکار عمومی ایرانی مورد مذمت جدی خواهد بود. همین امر هر گونه امکان مبادله «تیل در برابر آب» در موضوع حقآبه هیرمند را محدود و دشوار خواهد کرد.
سناریوی حاضر را میتوان در دسته سناریوهای خوشبینانه، اما با میزان مطلوبیت بالا برای جمهوری اسلامی ایران مورد ارزیابی قرار داد. ایدئالترین سناریو برای ایران این خواهد بود که در مرزهای شرقی امنیت کامل برقرار باشد و موضوع حقآبه ایران از هیرمند نیز بر اساس توافق ۱۳۵۱ از سوی حاکمان امارت اسلامی کابل رعایت شود. این سناریو در صورت تحقق میتواند بیشتر منافع را برای ایران نیز به همراه داشته باشد که البته از امکان محقق شدن بسیار اندکی برخوردار است.