به گزارش خبرگزاری آنا، تجربه تاریخی نشان میدهد که از نگاه غرب، هرگونه توافق با کشورهایی خارج از بلوک سیاسی ـ نظامی آن، ماهیتی موقت و تاکتیکی دارد. در این چارچوب، توافق نه بهعنوان صلح، بلکه بهمثابه وقفهای کوتاه در مسیر تقابل تعریف میشود؛ فرصتی برای بازیابی توان، بازآرایی ابزار فشار و آمادهسازی برای مرحله بعدی رویارویی.
به همین دلیل، هر زمان که ایالات متحده و متحدان اروپاییاش ناچار به عقبنشینی یا اعطای امتیاز میشوند، این وضعیت نباید با «تغییر راهبردی» اشتباه گرفته شود. آنچه رخ میدهد، محصول ضعف مقطعی، اختلافات درونبلوک غرب یا فشارهای ساختاری است، نه پذیرش نظم جدید یا صلحی پایدار با بازیگران مستقل.
وضعیت کنونی در بحران اوکراین نیز از همین قاعده پیروی میکند. حتی اگر سطح درگیری نظامی کاهش یابد یا مذاکراتی شکل بگیرد، این بهمعنای پذیرش امنیت پایدار در اروپا از سوی غرب نیست. مسکو بهخوبی دریافته که هر توافقی، صرفاً مدیریت بحران است، نه پایان آن.