اقتصاد ۲۴- اصغر مخلوقی درباره برنامه دولت مبنی بر ساخت سالیانه یک میلیون واحد مسکونی اظهار کرد: در بازه سالهای ۱۳۹۴ الی ۱۳۹۸ سالانه ۳۰۰ الی ۴۰۰ هزار واحد مسکن در کشور تولیدشده که سهم بخش خصوصی در این بین بیش از ۹۲ درصد بوده است با عنایت به این موضوع دولت میتواند با ارائه مشوقهای مناسب به بخش خصوصی جهت ورود به طرح ملی مسکن به منظور ایجاد همافزایی بین بخشهای مختلف دولتی و خصوصی اقدام کند. در این راستا باید از تمامی سرمایهگذاران حقیقی و حقوقی مالک که دارای زمین در محدوده شهرها و یا دارای واحدهای مسکونی نیمه تمام و واحدهای مسکونی تکمیل شده آماده فروش هستند دعوت شود تا در اجرای طرح اقدام ملی مسکن همکاری و مشارکت کنند.
وی با اشاره به این که هزینه اجرای این طرح جهش تولید و تامین مسکن بسیار زیاد است و باید از راهکارهای قانونی و منطقی این پروژه تامین مالی شود، گفت: هزینه برآورد شده برای این طرح، هزار همت (هزار هزار میلیارد تومان) در سال است که بانکها مکلف به اعطای ۲۰ درصد اعتبارات خود به این طرح هستند. در سه سال گذشته سهم تسهیلات اعطایی بانکها به بخش ساخت مسکن، پنج درصد کل تسهیلات بوده است که با افزایش اعتبارات بخشی از هزینههای طرح تأمین خواهد شد.
این کارشناس مسکن تصریح کرد: به طور کلی چهار روش برای تأمین مالی طرح وجود دارد که معطوف به طرف عرضه میشود. این روشها نظر بر انتقال بخشی از سهم تسهیلات صنایع، کشاورزی و دیگر بخشها و تخصیص پول به بخش مسکن از جانب بانکها، دریافت تسهیلات از بانک مرکزی (استقراض دولت از بانک مرکزی)، دریافت مالیات از خانههای خالی جهت تأمین مالی طرح و اخذ مشارکت بخش خصوصی میشود.
مخلوقی در نشستی خبری با بیان اینکه در پایان برنامه ششم توسعه هستیم و باید دستیابی به اهداف این برنامه به ویژه در حوزه تامین مسکن ارزیابی شود گفت: در یک چشمانداز بلندمدت برپاسازی تمدن نوین ایرانی اسلامی و رسیدن به مرجعیت علمی جهانی و ایجاد جامعهای پیشرفته، عدالت بنیان و آرمانگرا، قوی و الهامبخش، نشانهگیری شده است. با توجه به پایان برنامه ششم توسعه، نیاز است مشکلات و موانع تامین مسکن بررسی شود. با تحول در ساختارها و سازوکارها، علاوه بر پیشرفت جاری که محصول اجرای فرایندی سیاستهای کلی نظام است، بهبود چشمگیر معیشت، رفاه، رونق اقتصاد و برخورداری یکایک مردم از فرصتهای اجتماعی، بسترسازی و تضمین شود.
وی از عملکرد دولتهای یازدهم و دوازدهم در تولید مسکن انتقاد کرد و گفت: متاسفانه عملکرد دولت تدبیر و امید خسارات فراوانی در جهت دستیابی به هدف مذکور داشته است. رها کردن بخش تولید و توجه صرف به تحریک تقاضا بدترین رویکردی بود که از سال ۱۳۹۲ تا سال ۱۴۰۰ در بخش مسکن کشور به وقوع پیوست. در سال ۱۳۹۲ متوسط تولید سالانه مسکن، در حدود ۸۰۰ هزار تا یک میلیون واحد بوده که در حال حاضر به حدود ۳۰۰ هزار واحد کاهش یافته است. این موضوع منجربه کسری سالانه حداقل ۵۰۰ هزار واحد مسکن طی هشت سال اخیر شده است. به عبارت دیگر، دولت سیزدهم در شرایطی آغاز به کار کرده که بازار مسکن با کسری چهار میلیونی روبرو شده است.
به گفته مخلوقی، افزایش قیمت ناشی از عدم تناسب بین عرضه و تقاضا، فشار بیسابقهای را بر متقاضیان واقعی مسکن وارد کرده است. بسیاری از مردم، دیگر توان ورود به بازار مسکن را ندارند. به طور مثال در شهر تهران یک خانواده با سطح درآمدی متوسط باید بدون در نظر گرفتن تورم سالهای آتی در حدود ۳۰ سال درآمدهای خود را پسانداز کند تا موفق به خرید مسکن شود.