«مطمئنا اگر پدرم در سینما حضور نداشت، من هم وارد این حرفه نمی شدم، چون از کودکی تمام زندگی من و خانواده ام به فیلم های پدر وصل بود؛ اگر بابا فیلم می ساخت، ما زندگی خوبی داشتیم، اگر نمی ساخت مجبور بودیم سخت زندگی کنیم، اگر فیلم های پدر می فروخت دوچرخه می خریدیم اگر نه خبری از هیچ چیزی نبود! در کل با حال و هوای سینما بزرگ شدیم و ترجیح دادم من هم در کار پدرم فعالیت کنم. یک بار آقای کیمیایی به پدرم گفت عیب ما این است که پسرانمان هم مجبورند به خاطر کار ما وارد سینما شوند! بی تعارف اگر پدرم در این کار نبود شاید من هم تصمیم دیگری می گرفتم، اما قبول دارم یک پارتی خوب در این کار داشتم که باعث شد راحت تر از دیگران وارد این حرفه شوم.»
رضا داوودنژاد در ادامه حرف هایش گفت: «بی شک تنها دلیل حضورم در بعضی کارها صرفا جهت درآمد و پول بوده، ولی خیلی خوشحالم که در کارهای بزرگان زیادی از سینما حضور داشته ام، به خصوص در کار جناب آقای «بهرام بیضایی» که بعد از 10 سال اولین همکاریشان را با هم تجربه کردیم و در فیلم «وقتی همه خوابیم» مجری طرح من بودم.»