به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری آنا، دانشگاه در قاموس سیاسی و اجتماعی ایران همواره به عنوان پیشران عقلانیت و نماد استقلالطلبی شناخته شده است. نگاهی به حافظه تاریخی این مرز و بوم نشان میدهد که سنگر علم هیچگاه در برابر هجمه بیگانه تسلیم نشده و دانشجو همواره دیدهبان بیدار منافع ملی بوده است. با این حال، آنچه درروزهای اخیر در صحن برخی دانشگاههای کشور به وقوع پیوست، شکافی عمیق میان سنت نخبگی و رفتارهای سازماندهیشده خیابانی را به نمایش گذاشت.
این حوادث که در اوج حساسیتهای دیپلماتیک و تقابلهای منطقهای رخ داد، نشان داد که جریان نفوذ به دنبال تبدیل کردن تالارهای علم به اتاق جنگ رسانهای است. در واقع، نگارنده براین عقیده است که هدف غایی این موجآفرینیها، نهتنها برهم زدن نظم آکادمیک، بلکه ایجاد اختلال در محاسبات راهبردی نظام در سطح بینالملل بوده است تا تصویر ایران در افکار عمومی جهان از یک قدرت باثبات به کشوری درگیر تنشهای داخلی تغییر یابد.
هنگامی که از قداست پرچم و حرمت نمادهای ملی سخن میگوییم، در واقع از خط قرمزهای هویتبخش یک ملت دفاع میکنیم. در صحنههایی که اخیراً شاهد بودیم، عدهای معدود با رفتاری که هیچ قرابتی با اخلاق دانشجویی نداشت، نمادهای اقتدار و امنیت کشور را هدف قرار دادند. باید در نظر داشت که طبق اسناد بالادستی، دانشگاه دولتی به عنوان امانتی از سوی ملت در اختیار دانشجویان است و هرگونه تخریب اموال عمومی یا توهین به مقدسات ملی در این فضا، نه تنها جرم حقوقی، بلکه خیانت به اعتماد عمومی تلقی میشود. این تعرض به ساحت علم در حالی صورت گرفت که سرمایههای مادی و معنوی عظیمی صرف تربیت نخبگانی میشود که قرار است چرخهای صنعت و تکنولوژی کشور را به حرکت درآورند، اما تبدیل این فضا به عرصهای برای تخریب، نشان از انحراف از مأموریتهای اصلی دانشگاه دارد.