به گزارش خبرگزاری آنا، درست ۶۰ سال پیش زمانی که کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در ایران متولد شد پایهگذاران کانون فعالیت این مجموعه را از همان ابتدا با توزیع کتاب در مدارس مناطق محروم شهری و سپس با رساندن کتاب به کودکان عشایر در حال کوچ قشقایی در استان فارس با استفاده از چهارپایان آغاز کردند و همانجا طفل نوپای کتابخانههای سیار کانون نیز در کنار کتابخانههای ثابت آن، آرام آرام پای در مسیر افزایش دانش و آگاهی و سواد خواندن در مناطق کم برخوردار گذاشت.
خاطره شیرین کتابرسانی به مناطق محروم با استفاده از چهارپایان، موتورسیکلت، جیپ، لندرور، مینیبوس و حتی اتوبوس آن قدر جذاب و ماندنی است که چندین نسل از کودکان آن سالها – که ساکن مناطق روستایی ایران بودند – این خاطره را فراموش نمیکنند و از آن بهعنوان امکانی برای خواندن و رشد و پرورش آگاهی و استعدادهای هنری و ادبی خود یاد میکنند. بزرگانی که بسیاری از آنها در پس این دسترسی به کتاب و خواندن، عرصههای موفقیت علمی، هنری و ادبی را گام به گام طی کردند و اکنون بخشی از موفقیتهای خود را مرهون وجود همان کتابخانهها میدانند که هر ۱۵ روز یک بار انتظارش را در روستا میکشیدند و مربیانی که کتاب به دست آنها میدادند و برای آنها قصه میگفتند.
قصه کتابخانههای سیار کانون، اما هیچگاه به سر نرسید و در کنار خاطرهبازیها و انتشار عکسها و فیلمهای قدیمی، این کتابخانههای کانون پرورش فکری همچنان به فعالیت اثرگذار خود ادامه میدهند و کودکان روستایی و مناطق پیرامونی شهرهای ایران چشم انتظار ورود خودروهای سیار کانون و ساعتی نشستن پای قصه و داستان و شعر و ادبیات و هنر و لذتبردن و آموختناند.