گسترش پدیده خانههای اشتراکی به گفته یک اقتصاددان نتیجه پابرجایی مشکلات۵۰ ساله در حوزه مسکن است؛ پدیدهای که از دید یک فعال مدنی، سراسر منفی است و پیامدهایی به شدت مخرب در خانواده و جامعه برجای میگذارد. توسل مستاجران به مسکن اشتراکی موضوعی است که با در رفتن فنر قیمت املاک و به دنبال آن اجارهبها، دارد عادی میشود حال آنکه چندی پیش سوژگیاش در آپارتمانهای کممتراژ، چشم بسیاری از مخاطبان رسانهها و شبکههای اجتماعی را از تعجب گرد میکرد. با چند جستوجو در اپلیکیش دیوار میتوان متوجه حجم گستردهای از آگهیها در خصوص مسکن اشتراکی شد.
به گزارش جوان آنلاین به نقل از ایرنا، با وجود اینکه مسکن اشتراکی یک مساله آشنا و با سابقهای دیرینه است اما در شرایط کنونی که زیست اجتماعی جامعه تغییر پیدا کرده، افزایش اینگونه سکونتها میتواند آسیبهایی زیادی به دنبال داشته باشد.
گسترش خانه اشتراکی به دلیل بیشترشدن خانوارها از خانهها
ستاریان در ابتدای مصاحبه به نرخ املاک اشاره می کند و میگوید: قیمت مسکن روز به روز در حال افزایش است و نتیجه این اتفاق مهاجرت معکوس منفی است که بر سرخوردگی و از بین رفتن توان و قدرت زندگی در یک منطقه دلالت دارد. مسکن بزرگترین پارامتر و مساله یک خانوار است و بیش از ۴۵ تا ۵۰ درصد محتوای سبد خانوار را به خود اختصاص میدهد. وقتی خانوادهای ناتوان در تهیه این ضرورت مهم باشد به چادرنشینی، خانههای اشتراکی و غیره رو میآورد.
این کارشناس مسکن معتقد است که تعداد خانوارها نسبت به واحدهای مسکونی بیشتر شده است و سالانه بیش از ۷۰۰ هزار ثبت ازدواج داریم. مسکن اشتراکی پیش از اینها هم وجود داشته است. خانههایی همچون کاروانسرا با چند اتاق، آشپزخانه و سرویس بهداشتی مشترک که خانوادهها در آن زندگی میکردند اما امروزه این وضع در شکل جدیدش در حال گسترش است و باعث کاهش کیفیت زندگیها شده است.