گزارشهای موجود حاکی از آن است که دولت بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، در چارچوب راهبرد سوریه پس از اسدِ تلآویو، پیوندهایی غیرمستقیم، اما معنادار با نیروهای دموکراتیک سوریه/یگانهای مدافع خلق (SDF/YPG) برقرار کرده و از این گروه بهعنوان ابزاری برای مهار تثبیت قدرت توسط مقامات مرکزی نسبتاً جدید در دمشق استفاده میکند.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، «نیو عرب» (العربی الجدید) در مقالهای به بررسی رقابت ترکیه و رژیم صهیونیستی در سوریه پرداخته که در ادامه آمده است.
لازم به ذکر است انتشار مقالات خارجی به معنای تایید محتوای آن از سوی تابناک نیست.
از زمان فروپاشی دولت بشار اسد، اندکی بیش از یک سال پیش، سوریه به عرصه رقابتی هرچه آشکارتر میان ترکیه و اسرائیل تبدیل شده است.
چشماندازهای راهبردی آنکارا و تلآویو برای سوریه اساساً با یکدیگر ناسازگارند. ترکیه خواهان دولتی یکپارچه با محوریت اقتداری مرکزی و همسو با آنکارا و حفظ تمامیت ارضی است.
در مقابل، اسرائیل سوریهای تضعیفشده و چندپاره را ترجیح میدهد که قادر به اعمال قدرت یا مقاومت در برابر تجاوز خارجی نباشد.
با رانده شدن ایران تا حد زیادی به حاشیه، ترکیه به مهمترین نیرافزایش داده است.
با نگاه به سال ۲۰۲۶، متغیر مهم نحوه مدیریت تنشهای فزاینده میان ترکیه و اسرائیل توسط دولت ترامپ خواهد بود.
اینکه کاخ سفید به تعهد اعلامشده خود برای همکاری نزدیک با ترکیه و سوریه پایبند بماند یا اجازه دهد نتانیاهو آزادانه به دنبال برنامه «اسرائیل بزرگ» باشد، در تعیین اینکه آیا سوریه پس از اسد تحت دولت همسو با آنکارا به ثبات و وحدت بیشتری دست مییابد یا به موجودیتهای جداگانهای تقسیم میشود که یادآور یوگسلاوی در دهه ۱۹۹۰ است، تعیینکننده خواهد بود.