
چنین مداخلاتی به تندروترین عناصر جامعه بینالمللی اجازه میدهد تا یک مطالبه مردمی برای کاهش فشارهای اقتصادی را بهعنوان قیامی علیه دولت تصویر کنند و بدینوسیله تشدید بیشتر تنشها و ادامه محاصره اقتصادی را توجیه نمایند.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، سایت «میدل ایست آی» در مقالهای به قلم دکتر محمدرضا فرزانگان استاد اقتصاد خاورمیانه در مرکز مطالعات خاور نزدیک و خاورمیانه (CNMS) و دانشکده بازرگانی و اقتصاد دانشگاه فیلیپس ماربورگ آلمان به بررسی اعتراضات ایران از دریچه تحریم پرداخته که در ادامه آمده است.
لازم به ذکر است انتشار مقالات خارجی به معنای تایید محتوای آن از سوی تابناک نیست.
سقوط بیسابقه ارزش ریال ایران و تعطیلی متعاقب بازارها در تهران، از سوی بسیاری در غرب از دریچهای محدود و آشنا نگریسته میشود.
در واشنگتن و تلآویو، روایتی که ترویج میشود، روایت «رژیمی در آستانه سقوط» است؛ جایی که شکست اقتصادی بهعنوان مقدمهای برای فروپاشی کامل تصویر میشود.
با این حال، پژوهشهای تجربی من همراه با دیگر همکارانم واقعیتی بسیار پیچیدهتر را نشان میدهد.
آنچه شبانه و کمتر تقابلی دارد.
با تضعیف این مرکز، قدرتهای خارجی در کنار مشکلات ساختاری داخلی مانند فساد بالا، سپر میانهرویی را از میان بردهاند که معمولاً تغییر تدریجی را بر خشونت آشفته ترجیح میدهد.
ریال ممکن است در نهایت تثبیت شود، اما بافت اجتماعی به این آسانی ترمیمپذیر نیست.
میان نظام سیاسیای که بقا را در اولویت میگذارد و ائتلافی غربی که از جنگ اقتصادی بهره میگیرد، مردم ایران از آینده خود فشرده و کنار زده میشوند.
دادهها نشان میدهد بحران کنونی نشانه جامعهای در محاصره است و تا زمانی که سیاست مجازات جمعی با دیپلماسی واقعی جایگزین نشود، چرخه بیثباتی تنها عمیقتر خواهد شد.
