“فریدون جیرانی” بعد از “صورتی” دوباره كمدی- رمانتیك میسازد و هدف اصلی او فتح گیشه است یعنی كاری كه پیشتر از این از چنین فیلمسازی كمتر توقع میرفت.ظاهرا حواشی اكران “من مادر هستم” این فیلمساز طرفدار روشنفكری را سمت چنین ساختارهای بیدردسری سوق داده.
بازی “اكبر عبدی” در نقش دو زن «یكی فرنگ رفته و دیگری داهاتی» به اضافه همان تم فیلم فارسی یعنی خوشبخت شدن پسر فقیر توسط دختر پولدار كه این بار جای زن و مرد آن عوض شده «دختر فقیر و پسر پولدار»، مشخصا المانهایی برای جذب گیشه هستند.از دیگر مواردی كه بیشتر گیشهای بودن این فیلم را واضح میكند این است كه جیرانی حتی نمیخواهد فیلمش را به جشنواره فجر بفرستد و قصد دارد بلافاصله بعد از اتمام مراحل فنی آن را روانه پردهها كند.
در این فیلم غیر از اكبر عبدی كه حضورش صرفا برای پوستر و تبلیغات فیلم مناسب است و بیشتر میتواند برای تیزر كار جذابیت بسازد تا برای خود آن، بازیگران دیگری مثل فرهاد اصلانی و صابر ابر هم حضور دارند.