تضاد تلخ در مدیریت منابع ارزی کشور جایی است که تباه شدن ذخایر تحت عنوان ارز ترجیحی ادامه دارد و این مثال برای شرکت ایرانایر که برای تأمین ۱۵ میلیون دلار جهت پرداخت بدهیهای حیاتی خود زمینگیر شده است صدق می کند که البته قیمتگذاری دستوری و شکست دیپلماسی اقتصادی وزارت راه را عامل اصلی این بحران چندوجهی به نظر می آید.
به گزارش سرویس اقتصادی تابناک، بدهیهای تاریخی ایرانایر به ۴۳ همت رسید؛ که این مساله نشانهای آشکار از ناکامی استراتژیک متولی این مساله یا همان وزارت راه در برابر تحریمها دارد؛ در حالی که مدیرعامل ایرانایر پیش تر بر ضرورت «دیپلماسی سنگین» برای حل مشکلات پروازی تأکید داشت اما مقاومت وزارت راه در برابر آزادسازی قیمت بلیت و عدم ارائه برنامه عملیاتی نوسازی ناوگان، این شرکت را که یک زمانی امن ترین ایرالاین جهان بود به یک نهاد زیانده، بدهکار و متکی به کمکهای دولتی تبدیل کرده است.
از امن ترین ایرلاین جهان تا پرواز با 8 فروند!
بدهی ۱۵ میلیون دلاری ایران ایر به فرودگاههای خارجی مانند استانبول، نجف، دبی، جده، مدینه و… که توسط مدیرعامل این شرکت نیز تأیید شده است؛ گذشته از آنکه تحریم ها امکان خرید هواپیماهای جدید مانند قراردادهای برجامی ایرباس و بوئینگ و تأمین قطعات یدکی را سلب کرده است بلکه به زمینگیر شدن بخش عمدهای از ناوگان هم رسیده ادلاری ایران ایر به فرودگاههای خارجی، صرفاً یک عدد نیست؛ بلکه نمادی از شکست یک سیاست اقتصادی و ضعف در مدیریت استراتژیک یک شرکت ملی در فضای تحریمی است اما با این حال، وزارت راه به عنوان متولی امر باید در حل ریشهای مشکل تحریمها از طریق دیپلماسی اقتصادی، تعدیل سیاست قیمتگذاری دستوری و ارائه یک برنامه جامع نوسازی ناوگان عمل می کرد و تا این لحظه دست روی دست نمی گذاشت که متاسفانه تا این لحظه ناکام بوده است.
با گذشت سالها از برجام و بازگشت تحریمها، وزارت راه و شهرسازی نه تنها طرح منسجم و عملیاتی برای نوسازی ناوگان ایران ایر ارائه نکرده است بلکه با اتکا به هواپیماهای قدیمی و زمین گیر شدن بخش زیادی از آنها و بهره گیری از تنها ۸ فروند هواپیما برای عمده پروازها به این دور باطل ادامه راه داده است.