اقتصاد۲۴-فعالیتی که حالا در قالب یک تفاهمنامه بین منابع طبیعی، آبخیزداری کشور، سازمان امور اراضی کشور و معاونت امنیتی انتظامی وزارت کشور در حال انجام است. اینجا یک نکتهای توجهها را به خود جلب میکند؛ سازمانهای منابع طبیعی و امور اراضی پای تفاهمی را امضا کردهاند که اراضی ملی و دولتی در آن واگذار میشود؟ این روزها اتفاقات عجیب در این منطقه کم نیست. براساس اخبار رسمی منتشرشده در رسانههای محلی استان سیستانوبلوچستان، درحالیکه منطقه سیستان با طوفانهای گسترده شن روبهروست، عباسعلی نوبخت، رئیس سازمان جنگلها و مراتع کشور با وجود دعوت نماینده سیستان برای بازدید از آن منطقه، بهجای سفر به سیستان و بررسی وضعیت کانونهای گردوغبار، به منطقه تهلاب میرجاوه سفر کرده است.
علت تغییر مسیر چه بود؟ براساس اطلاعاتی که رسیده، یک شرکت هواپیمایی معروف، بهمنظور سرمایهگذاری و توسعه بخش کشاورزی سیستانوبلوچستان، قصد دارد حدود ششهزار هکتار اراضی دشت تهلاب را برای سرمایهگذاری برگزیند و به توسعه نخلستان و کشت گردوهای گرمسیری اقدام کند و به دنبال آن، صادرات را هدف قرار دهد. تا اینجای کار مشکلی نیست؛ به هر حال سرمایهگذاری در منطقهای که با بیکاری دستوپنجه نرم میکند، امری نیکوست البته اگر انتخابی درست داشته باشد. میزان آببری محصولاتی که ازسوی این سرمایهگذار انتخاب شده هر دو از «هندوانه» بیشتر است.
البته سوال اصلی آن است که چرا این منطقه که با معضل کمآبی جدی روبهروست، برای سرمایهگذاری محصولات آببر کشاورزی و دامپروری از سوی این دو نهاد دولتی و خصوصی انتخاب شده است؟ کمی دقت در موقعیت منطقه، بر این نکته گواهی میدهد که این انتخاب دقیق با چشمداشت به تنها منابع آبی موجود در منطقه صورت میگیرد؛ آبخوانی که قرار بود براساس مصوبات اخیر دولت، آب شرب زاهدان و کمی از آب شرب موردنیاز زابل را تأمین کند. آن هم در شرایطی که نزدیک به ۲۰سال است که زاهدان از منابع آبی زابل در چاهنیمهها استفاده میکند و تقریباً سه چاهنیمه دوم، سوم و چهارم خالی است و اندک آبی در انتهای چاهنیمه اول باقی مانده که برای تأمین آب شرب منطقه در حال پمپاژ است. براساس بررسیهای کارشناسی، تنها دو ماه باقی است تا تتمه آب این چاهنیمهها به انتها برسد و معلوم نیست که این منبع قابل اتکا برای تأمین آب شرب مرکز استان، چه شده که اکنون خیرات میشود؟ مگر نه اینکه میگویند: «چراغی که به خانه رواست، به مسجد حرام است»؟