وی شانس قطعیت «كنترل پزشكی طول عمر انسان» را تا 25 سال آینده 50 ـ 50 می خواند و پیشبینی میكند كه مردم برای كنترل منظم سلامت خود به پزشكان مراجعه كرده و به درمانهایی از جمله ژن درمانی، سلول درمانی، شبیه سازی سیستم ایمنی و دیگر فنون پیشرفته پزشكی ، پرداخته و بدن خود را در وضعیت مطلوبی نگه میدارند.
دوگری پیری را یك عمر انباشتگی آسیبهای سلولی و مولكولی در سراسر بدن توصیف كرده و میگوید: هدف این است كه افراد در استفاده از آنچه پیرپزشكی پیشگیرانه خوانده میشود و در آن فرد به درمان دورهای آسیبهای مولكولی و سلولی قبل از ورود به سطح بیماریزا خواهند پرداخت، درگیر شود.
این موضوع كه در آینده امید به زندگی تا چه اندازه و با چه سرعتی افزایش خواهد یافت، موضوع بسیاری از بحثهای كنونی است، اما گرایش كلی كاملا مشخص است. سالانه حدود سه ماه به میزان امید به زندگی افزوده شده و متخصصان پیشبینی میكنند تا سال 2030 حدود یك میلیون انسان بیش از یكصد سال عمر خواهند كرد.