جشنوارهها باید محل تضارب آرا و یادگیری باشند، اما ما فقط جشنواره را برگزار میکنیم، جوایز را میدهیم و بعد همهچیز تمام میشود. هیچ بررسی، آسیبشناسی و برنامهریزی برای سال بعد وجود ندارد
جوان آنلاین: اژدری، درباره علت غیبت طولانی خود از عرصه سینمای کودک اظهار کرد: سؤال شما مثل این است که از یک قهرمان ورزشی بپرسید چرا ۱۰ یا ۱۵ سال در میدان حاضر نبودی. پاسخ او چیست؟ میگوید شرایط فراهم نبود، اجازه ندادند یا امکانش نبود؟ من هم دقیقاً همین را باید بگویم. از سال ۱۳۹۱ به بعد فرصت و شرایط ساخت فیلم چهارم به دستم نیامد.
فرزاد اژدری کارگردان سینمای کودک در گفتوگو با «جوان» افزود: گاهی تصور میشود شاید من دیگر موضوعی برای ساخت نداشتم یا انگیزهام را از دست دادهام یا به دنبال درآمد بهتر رفتهام، اما واقعیت این است که هیچیک از اینها دلیل اصلی نیست. من بعد از فیلم «وروجکها» فیلمنامههای متعددی نوشتم، حتی پروانه ساخت هم گرفتم، اما تأمین سرمایه نشد. هنوز هم به شدت به سینمای کودک و نوجوان علاقه دارم و احساس میکنم کودک درونم نهتنها بزرگ نشده بلکه همانجا ماندهاست.
این کارگردان درباره موانع پیشروی خود توضیح داد: در این سالها بارها برای جذب سرمایه به نهادها و افراد مختلف مراجعه کردم، اما پاسخها تقریباً همیشه مشابه بود؛ یکی میگفت بودجه نداریم، دیگری میگفت، چون کارمند فارابی هستی باید بیرون بیایی و بعد فیلم بسازی. برخی پیشنهاد دادند ابتدا یک فیلم جدی یا طنز کار کنم تا بعد به من اعتماد کنند. حتی یک تهیهکننده معروف گفت حالا بیا فیلم طنز بساز، چون جواب میدهد، اما هیچکس نگفت بعد از سه فیلم کودک موفق، بیا فیلم چهارمت را هم بساز و ما پشتت هستیم.
اژدری تأکید کرد: این بیاعتمادی برایم عجیب است. فیلمهای قبلی من در جشنواره اصفهان جایزه گرفته بودند، ولی هیچ حمایتی برای ادامه کار شکل نگرفت. همین حالا پروانه ساخت فیلم چهارم را دارم، اما باید برای سومینبار تمدیدش کنم، چون سرمایهای پیدا نشدهاست.
