علیرضا عبدی، جوان طنزنویس برای تلطیف شغل خود به عنوان معلم ریاضی به نویسندگی در حوزه طنز روی آورده است. به بهانه انتشار کتاب «شوگرچایی» با او گفتوگو کردهایم.
جوان آنلاین: علیرضا عبدی، جوان طنزنویس برای تلطیف شغل خود به عنوان معلم ریاضی به نویسندگی در حوزه طنز روی آورده است. به بهانه انتشار کتاب «شوگرچایی» با او گفتوگو کردهایم.
لطفاً خودتان را معرفی کنید و کمی درباره مسیر تحصیلی و شغلیتان بگویید.
علیرضا عبدی هستم، متولد سال ۱۳۷۶. دانشآموخته رشته دبیری ریاضی از دانشگاه فرهنگیان و الان هم معلم ریاضی هستم.
طنز و ریاضی! شدنی است؟
ریاضی به خودی خود سخت و خشک است. من برای فرار از ریاضی به سمت هنر و نوشتن و مخصوصاً طنز آمدم. بیژن نجدی هم دبیر ریاضی بود و داستاننویس. معلمان نویسنده هم کم نداشتیم. البته کلی مهندسیخوانده نویسنده داریم که خیلی زیادند و حرفهایی که از تأثیر ریاضی در فرایند ذهنی و نگارششان گفتهاند و اینکه کلاسهایم هم در عین سختی ریاضی، تلاش کردهام جذاب و شاد باشد. هم برای خودم و هم دانشآموزانم.
چطور نوشتن را شروع کردید؟
من از سال ۹۷ نوشتن را شروع کردم. دلم میخواست فیلمنامه بنویسم، اما رسیدن به فرم ایدهآل و ساخته شدن کاری که نوشتهام سخت بود و هست. یادم است ابتدا در نشریات دانشجویی و جاهای مختلف طنز و داستان کوتاه مینوشتم. مثلاً نوشتههایم برای نشریات دانشگاههای علوم پزشکی کرمانشاه، همدان، لرستان و دانشگاه شریف بازخوردها و مقامهای خیلی خوبی برایم داشت.