گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو _امین نصیری، تحصیل یکی از انگیزههای اصلی در مهاجرت داخلی و خارجی است. سالانه چند هزار نفر بهعنوان دانشجو از محل زندگی خود مهاجرت میکنند تا در شهر دیگری که محل قبولی ایشان در دانشگاه است ساکن شوند. مهاجرت گسترده دانشجویی، از یک منظر عبارت است از مهاجرت و تماس فرهنگهای مختلف که در کنار یکدیگر مجتمع میشوند و طبیعتا از بدهبستانهای فرهنگی، خصوصا در چارچوب سبک زندگی، ناگزیرند. اساس این مهاجرت و تماس فرهنگی و تعاملات حاصل از آن، میتواند زمینه مثبتی برای آشنایی بیشتر فرهنگهای مختلف از یکدیگر و تحکیم مناسبات ملی باشد. این مهاجرت، از سوی دیگر، میتواند زمینهای برای بروز برخی آثار سوء باشد. آثار ناملایم مهاجرت را، با تدبیر شرایط مختلفی که قابل پیشبینی و کنترل است، میتوان مدیریت کرد. بحث ما در این نوشتار متوجه یکی از آثار سوء مهاجرت تحصیلی داخلی و لزوم مدیریت آن است.
جذابیت واحدهای دانشگاهی بر اساس مرتبه علمی یا میزان شناختهشدگی، و یا شهر و منطقه جغرافیایی آنها، داوطلبانی را از نقاط دیگر به خود جذب میکند. با مهاجرت دانشجویان از محل سکونت به محل تحصیل، اولین مساله اساسی مسکن است. همینجاست که مساله اسکان دانشجویی مطرح میشود و خوابگاه دانشجویی دانشگاهها یکی از گزینههای حل این مساله است. خوابگاههای آزاد و منزل شخصی نیز گزینههای دیگری برای حل مساله اسکان دانشجویی است، که در جای خود میتواند موضوع مناسبی برای آسیبشناسی باشد. در اینجا به یکی از زمینههای آسیبزا در مورد خوابگاههای دانشجویی میپردازیم که مدیریت آموزش عالی در سطح عالی و نیز در سطح دانشگاهی میتواند با برنامهریزی و مدیریت شایسته از بروز آن جلوگیری کند. این زمینه آسیبزا، ناشی از عدم تناسب منطقه جغرافیایی خوابگاه دانشجویی با موازین سبک زندگی مناسب دانشجویان است.