به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری آنا، فرشته مسلمی: در حالی که هفت شبانه روز از تهاجم همه جانبه ائتلاف غربی به خاک کشورمان میگذرد، ثبات عملیاتی نیروهای مسلح و تداوم زنجیره فرماندهی، فرضیات کلاسیک پنتاگون درباره فلج سازی راهبردی را به چالش کشیده است.
این پایداری، محصول معماری پیچیده دفاعی است که بر پایه خودکارسازی پاسخها بنا شده است. این معماری شگفتآور، نه یک چیدمان اتفاقی، بلکه حاصل مهندسی معکوس تهدیداتی است که دههها بر بالین این سرزمین پرسه میزدند. در حالی که تئوریسینهای نبرد شبکه-محور در غرب، گمان میکردند با فروپاشی لایههای نخستین ارتباطی، شیرازه تصمیمگیری در تهران از هم خواهد گسیخت، اکنون با واقعیتی تلخ مواجه شدهاند؛ ایران به مثابه یک کل هوشمند عمل میکند که در آن، هر سلولِ دفاعی، خود یک مرکزِ ثقل و تصمیمساز است. این ایستادگی، تنها یک مقاومت فیزیکی نیست؛ بلکه ابطالِ نظریهی “شوک و بهت” در قرن جدید است.
هفت روز ایستادگی در برابر سهمگینترین موج حملات موشکی و هوایی قرن بیست و یکم، واقعیتی فراتر از یک مقاومت نظامی ساده را به جهان مخابره کرد. برخلاف پیش بینی اتاقهای فکر واشینگتن که گمان میکردند شهادت راس هرم فرماندهی منجر به گسیختگی در تصمیم گیری میشود، ایران وارد فازی از مدیریت بحران شده است که در آن سیستم جایگزین فرد شده و پاسخهای متقابل با دقتی بالا اجرا میشوند. این انضباط پولادین در چنین شرایطی، نشاندهنده لایههای پنهانی از پدافند غیرعامل است که طی این چند دهه برای چنین روزی طراحی شده بودند تا اراده ملی با ابزار ارعاب درهم نشکند.
