به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری آنا، فرشته مسلمی: در لحظاتی که غرش موشکهای متجاوز در آسمان وطن، خبر از یک نبرد تمامعیار تمدنی میدهد، هرگونه درنگ در اعلام رسمی سکاندار جدید انقلاب، بازی در زمین طراحیشده واشینگتن است. تاریخ سیاسی تشیع گواهی میدهد که حاکمیت الهی حتی برای ثانیهای بر زمین نمیماند؛ چراکه تداوم امنیت، در گروی تثبیت جایگاه ولی است. این استمرار، نه یک قاعده محض اداری، بلکه یک ضرورت لاهوتی و ناسوتی است که ستون فقرات اقتدار شیعه را در طول قرون نگاه داشته است. در منطق نبرد امروز، هر ثانیه سکوت، به مثابه حفرهای در رادارهای معنوی و سیاسی کشور عمل میکند که دشمن قصد دارد از آن برای نفوذ به ادراک تودهها بهره ببرد. ما در وضعیتی قرار داریم که زمان، خود به یک سلاح راهبردی تبدیل شده است و مدیریت صحیح آن، اولین ضربه متقابل به جبههی استکبار خواهد بود.
خیابانهای تهران و شهرهای مرزی، این روزها شاهد آمیزهای از حماسه و اضطراب مقدس هستند. مردم در حالی که نگاهشان به سامانههای پدافندی است، گوشبهزنگ خبری میباشند که از خبرگان بیرون بیاید. این اتمسفر، بهشدت یادآور روزهای ملتهب نیمه خرداد ۶۸ است؛ آنجا که قلبها لرزید، اما درایت سلف صالح، اجازه نداد خورشید انقلاب غروب کند. امروز اما، دشمن در پشت دروازهها نیست، بلکه به حریم هوایی ما دستدرازی کرده و این یعنی زمان برای صبر استراتژیک به پایان رسیده است. ملتی که زیر باران آتش، ایستادگی را مشق میکند، شایسته آن است که در کوتاهترین زمان، مقتدای خویش را در قامت سکاندار جدید مشاهده کند تا رشتههای امید، محکمتر از پیش به عمود خیمه گره بخورد. اضطراب امروز مردم، نه از سر ترس، بلکه از جنس غیرتی است که نمیخواهد میراث امام و شهیدان را حتی برای لحظهای بینگهبان ببیند.
بازخوانی دکترین خرداد در جغرافیای جنگ ۱۴۰۴