یک کارشناس اقتصاد مسکن گفت: طی سالهای گذشته همواره دولتها تلاش کردند سالیانه حدود یک میلیون واحد مسکونی بسازند، اما به خاطر کمبود منابع مالی، نبود بسترهای نرمافزاری و سختافزاری تسهیلکنندهی فعالیت بخش خصوصی، هیچگاه این هدف محقق نشد و در حال حاضر هم چیزی تغییر نکرده است.
اقتصاد۲۴– بیتالله ستاریان اظهار کرد: آنچه که در بستر مسکن طی ۵۰ سال گذشته وجود داشته هیچ تغییری نکرده است. بجز یک سری گفتمانهایی که بین مسئولان و وعده وعیدهایی که داده میشود در عرصه عملیاتی اتفاق خاصی نمیافتد. یک جا کلنگ ۲۰ هزار واحد زده میشود، جای دیگر ۳۰ هزار واحد به مرحله اجرا میرسد که عادی است و طی چند دهه گذشته همیشه همین اتفاق تکرار شده است.
وی افزود: هر دولتی آمده دقیقا سناریوی دولتهای قبلی را تکرار کرده است. انگار یک پروژه را تحت عنوان مسکن تعریف میکنند و بعد بحث منابع مالی و بانکها را مطرح میکنند. وامها و تسهیلات را کمی بالا میبرند و گمان بر این است که این قضیه همینطور ادامه خواهد داشت.
ستاریان با اشاره به برنامه ساخت ۴ میلیون واحد مسکونی در طرح نهضت ملی مسکن گفت: اینکه میگوییم سالیانه یک میلیون واحد مسکونی میخواهیم بسازیم با حرف انجام نمیشود بلکه زیرساختهایی را لازم دارد که زمانبر است، ولی باید از یک جایی شروع کرد. اما مساله این است که دولتها کار را شروع نمیکنند.
این کارشناس اقتصاد مسکن درباره زیرساختهای لازم برای افزایش تولید مسکن گفت: این زیرساختها شامل مجموعهای از فعالیتهای وسیع از جمله تامین منابع و ابزارهای مالی، تقویت بخش خصوصی و تسهیل قوانین و مقررات است. تغییر در تکنولوژیهای ساخت، تغییرات در زیرساختهای کارخانهها، تولیدات مصالح ساختمانی و توسعه این بخشها نیازمند یک کار نرمافزاری در حوزه قوانین و مقررات است.
وی با اشاره به قانون جهش تولید و تامین مسکن تاکید کرد: نیاز نبود مجلس قانون جدید تصویب کند بلکه باید قوانین دست و پاگیر را برمیداشت. میگویند ما قوانین را تسهیل میکنیم تا مردم بسازند. مگر تا به حال قانون نداشتهایم، پس چرا نساختند؟ مشکل اصلی به زیرساختهای قانونی و مالی در بخش مسکن برمیگردد.