سال گذشته، معاون وقت درمان وزارت بهداشت، سعید کریمی،همانند خیلی از مسئولان با قاطعیت اعلام کرد که تعداد پزشکان زیرمیزیبگیر کمتر از ۵ درصد است و این پدیده را محدود به گروههای خاصی از پزشکان دانست.
به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، ادعای فراگیر نبودن زیرمیزی فقط مربوط به معاون وقت درمان وزارت بهداشت نبود. خیلی از مسئولین در این حوزه آمار را صرفاً در حدود ۵ درصد عنوان میکردند.
سالهای تهمت افکنی به رسانه ها
این نوع اظهارات در حالی مطرح می شد که رسانهها بارها نسبت به گسترش این معضل هشدار داده بودند، اما وزارت بهداشت و خیلی های دیگر، به جای پذیرش واقعیت، رسانهها را به سیاهنمایی متهم میکرد. حالا اما، چرخش موضع مقامات و اذعان به گستردگی زیرمیزی، پرسشهای جدی را پیش روی افکار عمومی قرار داده است: چه کسی پاسخگوی سالها کتمان حقیقت و اتهامزنی به رسانههاست؟ چرا مدیران تا زمانی که از بالا دستور نرسد، واقعیت را نادیده میگیرند؟
سید سجاد رضوی، معاون کنونی درمان وزارت بهداشت، زیرمیزی را رفتاری «ناپسند و آسیبزا» خوانده و هشدار داده که بیتوجهی به آن میتواند این پدیده را به عرف تبدیل کند. او عوامل مختلفی از جمله تأخیر در پرداختها، بیعدالتی در دستمزدها و دغدغهن چه استدلالی است؟
نکته تأملبرانگیز، توجیه زیرمیزی با پایین بودن درآمد پزشکان یا تأخیر در تعهدات بیمههاست. این استدلال، نهتنها غیرمنطقی است، بلکه میتواند توجیهگر رفتارهای مشابه در دیگر اقشار جامعه باشد. چرا باید معلمان، کارمندان یا سایر گروهها به دلیل مشکلات مالی به روشهای غیرقانونی متوسل نشوند؟ سپردن همه امور به پزشکان و تعارض منافع موجود، ریشه اصلی این معضل است. سالها کتمان حقیقت و اتهامزنی به رسانهها، هزینهای سنگین بر اعتماد عمومی تحمیل کرده است. اکنون زمان آن است که با همکاری واقعی دستگاهها، نه نمایشهای مقطعی، این بساط ناپسند برچیده شود. مردم منتظر اقدام عملیاند، نه وعدههای تکراری.