جشنواره نباید صرفاً به عنوان یک رویداد مقطعی در نظر گرفته شود، بلکه باید بهانهای برای تولید آثار بیشتر و باکیفیتتر باشد
جوان آنلاین: سیاوش چراغیپور از چهرههای شاخص بازیگری ایران است که کارنامه هنریاش به خوبی نمایانگر سالها حضورش در تئاتر و سینماست. چراغیپور در سال ۱۳۷۵ با سریال «دوقلوها» وارد تلویزیون شد و پس از آن فعالیت هنری خود را با اجرای تئاتر ادامه داد. فیلم سینمایی «من، ترانه ۱۵ سال دارم» در سال ۱۳۸۰ اولین تجربه سینمایی او بود. نقش دکتر خاموش در سریال «باغچه مینو» از به یادماندنیترین نقشهای اوست.
چراغیپور در طول حضور سه دههای خود در دنیای هنر، در در پروژههای نمایشی و تصویری زیادی بازی کرده و توانسته مرزهای سنتی میان تئاتر و مدیومهای تصویری را کمرنگ کند. او در این سالها خودش را با بازی در نقشهای جدی و کمدی زیادی محک زده و در هر کدام از نقشها، بازی استاندارد و قابلقبولی را ارائه دادهاست. هنر و انعطاف چراغیپور در بازیگری باعث شده تا او حضور مستمر در آثار هنری داشته باشد.
ظرفیت ایران در قصههای بومی
این بازیگر باتجربه که تا سالهای اخیر تنها حضوری محدود در آثار ویژه کودک و نوجوان داشت، با نقشآفرینی در سریال «دیو و ماهپیشونی» و فیلم سینمایی «دختر برقی» گام تازهای برداشت و به شکل جدیتری وارد این حوزه شد. با توجه به نزدیکی آغاز سیوهفتمین جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان، چراغیپور در گفتوگو با «جوان» به مرور خاطراتش از سالهای نه چندان دور سینما پرداخت و گفت: متأسفانه من مانند بسیاری از عزیزانی که در حوزه کودک و نوجوان فعالیت میکنند، به صورت تخصصی در این زمینه کار نکردهام، اما اعتقاد دارم که سالهاست در ایران به سینمای کودک به معنای واقعی آن پرداخته نشدهاست. روزگاری بود که خانوادهها با فرزندان خود صفهای طولانی در مقابل سینما تشکیل میدادند تا فیلمی را در کنار هم تماشا کنند، اما امروز چنین اتفاقی نمیافتد و جای خالی فیلمهای جذاب برای کودکان به شدت احساس میشود.
