دمزدن از یک بازماندهی رژیمهای منحوس و عامل عیان موساد، فحاشی و اسمآوردن از اسافل اعضا در جمعهای مختلط و نگاههای فاشیستی که در میان گروهی از دانشجویان در حوادث روزهای اخیر به هم پیوند زده شد، حقاً که ترکیب درستی از ابتذال و ارتجاع بود و این نمیتواند پرچم یک دانشجوی اندیشهورز و سوادآموز باشد بلکه بیشتر به یک دسته از کسانی میماند که مقهور پروژه نفوذ و بازیچهی دست ارتجاع و ابتذال شدهاند
جوان آنلاین: اگر در دهه چهل و پنجاه با جنبشهای دانشجوییای مواجه بودیم که با شعارهای چپ و آموزههای کمونیستی به مقابله با انقلاب نوپای اسلامی برمیخاستند، حالا با جمعیتی مواجهیم که با ارتجاع سلطنت و ابتذال فحاشی بهدنبال مقابله با درخت تنومند انقلاب اسلامی ایران است!
این روایت هر شاهد عینی از دانشگاه تهران است؛ پردیس مرکزی، جلوی دانشکده فنی این چند روز شلوغتر از همیشه بود. شعارها ساختارشکنانه، الفاظ رکیک، پرتاب سنگ و بطری و زد و خورد ازطرف کسانی که همهشان ماسک به صورت زدهاند و انگشت میانه دستشان را به نشانه فحاشی رو به جمعیت مقابل تکانتکان میدهند و در جمعهای مختلط هم ابایی از فحاشی و اشاره به اسافل اعضای خود ندارند! اینطرف، اما جمعیتی انبوه با شعارهایی نظیر «حیدر حیدر»، «یا مرگ یا خامنهای»، و «بیوطن بیوطن»، سعی میکنند وحشیگریهای گروه اندک و گستاخ مقابل را کنترل کنند تا آسیبی به کسی نرسد. وسط جمعیت یکی از بچهها میگفت دیروز چشم یکی از دوستانم را درآوردند، امروز تا چشمشان را درنیاورم، کوتاه نمیآیم! مسئول بسیج جلوی او را گرفت و گفت هرکاری را که آنها کردند که ما نباید تکرار کنیم؛ همینجا وایسا و فقط شعار بده تا جلوی سردر نروند. منظورش جلوی سردر دانشگاه تهران بود، چراکه آن جمعیت قلیل و گستاخ از همان اول میخواست خودش را جلوی سردر دانشگاه تهران برساند تا رهگذران خیابان انقلاب را به تماشا وادارد و خوراکی جدید برای اینترنشنال بسازد.
روز گذشته هم دانشگاهها شلوغ بود، اما کمتر از روزهای قبل. یک تفاوت ولی ملموس بود؛ تجمعات دوشنبه در مقایسه با تجمعات یکشنبه کمتر شدهبود، اما هتاکیها و زد و خوردها بیشتر به چشم میآمد. شعارهای ساختارشکنانه به قدری عجیب و غریب بود که حتی نوشتن آنها هم در اینجا نمیگنجد. آتشزدن پرچم هم از دستشان برمیآمد، اگر پسران و دختران بسیجی لحظهای حواسشان پرت میشد.
دو، سه روزی میشود که فضای دانشگاه تهران هم مثل چند دانشگاه دیگر شلوغ است. نکته جالب تجمعات روز گذشته در دانشگاه تهران این بود که حراست دانشگاه، بهجای اینکه جلودار هتاکیها و پرتاب کردن سنگ و بطری و یقهگیریهای جمعیت ماسکزده باشد، جلودار بچههای بسیج شدهبود و مدام بر سر آنها فریاد میزد «آنها را عصبانی نکنید، آنها دنبال همین عصبانی کردن شما هستند!»