این گزارش، نه در پی هراسافکنی بیثمر، که در جستوجوی راهی است برای بهرهگیری درست از یک امکان مدرن؛ تا در گذرگاه پرهیاهوی دیجیتال، با آگاهی و حکمت، ارتباطاتی ایمن و انسانی بسازیم که تنهایی را بزداید و روح را به سوی روشنی رهنمون شود.
به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، در جهانی که فناوری با شتابی بیامان پیش میتازد، امکانات دیجیتال چون آینهای دوسویه، هم فرصتاند و هم چالش. در این روزگار که انگار زمان با شتابی غریب از دستانمان میگریزد، تلهای پنهان نیز در پس پردههای دیجیتال گسترده شده است. تلهای که با زرقوبرق سکههای مجازی و وعدههای ارتباط، دلها را میفریبد و در نهایت، به جیبهای نامرئی سودجویان ختم میشود. اما این تنها پول نیست که در این بازی از کف میرود؛ چیزی گرانبهاتر، شاید تکهای از روح آدمی، در این مسیر گم میشود.
ربات های چت
صحبت از ربات های چت است. جهان دیجیتال، این باغ پر از گلهای فریبنده و خارهای پنهان، جایی است که هر کلامی، چه باید و چه نباید، به سادگی بر زبان میآید. در این فضا، برخی چنان در پیچوخمهایش ماهر شدهاند که از همان لحظهی نخست، بیپرده، خواستههایشان را فاش میکنند: «به دلیل نیاز مالی… چت تصویری… با تخفیف ویژه…» و گاه، بیهیچ مقدمهای، راهی به سوی حضوری شدن نمییابند.
اما در این میان، دختری جوان،گویند که وجود خارجی ندارد. اما پشت برخی اکانتها، آدمیانیاند با نامهای جعلی، که خود نیز شاید در این تله گرفتارند.
انبوه تنهاییها
گزارشها میگویند در ایران، ۵۸ میلیون کاربر تلگرام داریم، و نزدیک به ۳۰ درصدشان دستکم یکبار پای این رباتهای ناشناس نشستهاند. انبوهی از این کاربران، نوجوانانی ۱۵ تا ۱۷ سالهاند؛ نسلی که در آستانهی کشف خود و جهان، به سوی این تلههای دیجیتال کشیده میشوند. در این میان، نهتنها ایران، که جهان نیز گرفتار این بازی است. رباتهای چت، از خدمات مشتری تا سرگرمی، در گوشهگوشهی دنیا پراکندهاند، اما استفادهی نادرست از آنها، چون آتشی زیر خاکستر، خطرناک است.
البته می توان به افراد درگیر با این فضاها کمک کرد فقط باید مغزشان عادت کند تا هورمون های شادی آور را در فعالیت های دیگری ترشح کند.