«سووشون» اقتباسی وفادارانه اما فاقد جذابیت دراماتیک 

سریال «سووشون» با حواشی و سروصدای زیادی به شبکه نمایش خانگی رسید و همه انتظار اثری درخشان و غافلگیرکننده داشتند ولی این سریال نتوانست انتظارات را برآورده کند و به کاری مخاطب‌پسند تبدیل شود. 

سریال «سووشون» با حواشی و سروصدای زیادی به شبکه نمایش خانگی رسید و همه انتظار اثری درخشان و غافلگیرکننده داشتند ولی این سریال نتوانست انتظارات را برآورده کند و به کاری مخاطب‌پسند تبدیل شود. 

جوان آنلاین: سریال «سووشون» با حواشی و سروصدای زیادی به شبکه نمایش خانگی رسید و همه انتظار اثری درخشان و غافلگیرکننده داشتند ولی این سریال نتوانست انتظارات را برآورده کند و به کاری مخاطب‌پسند تبدیل شود. 

نرگس آبیار برای ساخت سریال «سووشون» زحمات زیادی کشیده و جدیتی در سریال دیده می‌شود که کمتر در سریال‌های نمایش خانگی شاهدش هستیم. آبیار برای ساخت این سریال، دنبال کار راحت نبوده و نخواسته همان مسیر سهل سایر کارگردانان را برود و برای از سر باز کردن کاری انجام دهد که قابل تقدیر است. 

جای خالی خلاقیت در اقتباس

با وجود تمام تلاش‌های آبیار، او اصل مهمی را در «سووشون» نادیده گرفته که همان به عاملی جهت از دست رفتن مخاطبان سریال تبدیل شده است. نرگس آبیار دلبستگی و علاقه شدیدی به رمان سیمین دانشور داشته و برای ادای دین به نویسنده محبوبش، خودش را کاملاً غرق در کتاب کرده است. 

منبع  : جوان آنلاین

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *