ایران در پسِ موضع قاطع خود در رابطه با بحران آفرینی های جمهوری آذربایجان در منطقه قفقاز جنوبی، منطقی استوار و مستدل دارد و از آن قویا حمایت می کند. در این چهارچوب، بخش قابل ملاحظه ای از تلاشهای سیاسی و دیپلماتیک اخیر ایران نیز مبتنی بر تبیین همین منطق بوده است.
به گزارش جوان آنلاین به نقل از جهان، در روزهای گذشته بار دیگر شاهد تشدید تحرکات تنشزای جمهوری آذربایجان در منطقه قفقاز جنوبی و اوج گیری این گمانه زنی که احتمالا باکو قصد دارد، جنگی تازه را علیه ارمنستان به راه بیندازد، بوده ایم. در این راستا، تصاویر و ویدئوهای مختلفی از گسیل شدن سیل قابل توجهی از ادوات زرهی و نظامی ارتش جمهوری آذربایجان به سمت مناطق مرزی با ارمنستان منتشر شده و البته که ارمنستان نیز به واسطه برگزاری یک رزمایش مشترک با آمریکا و همچنین تقویت خطوط مرزی خود سعی کرده به تهدیدات باکو پاسخ دهد.
با این همه، نکته مهم در قالب معادله مذکور، نوعِ واکنش ایران به عنوان یک بازیگر موثر منطقه ای نسبت به تنشزایی های کنونی جمهوری آذربایجان در قفقاز جنوبی است. در این رابطه، تهران عملا رویکردی ترکیبی را در پیش گرفته و سعی داشته پالس های معناداری را به طرف های منطقه ای و فرامنطقه ای ارسال کند.
در این راستا، به طور خاص می توان به سه پرده از کنشگری فعال ایران در مواجهه با بحران امنیتی جدید در قفقازجنوبی اشاره کرد.
یک: تشدید رایزنی های سیاسی و دیپلماتیک با جمهوری آذربایجان و ارمنستان
در روزهای گذشته شاهد آن بوده ایم که ایران طیف متنوعی از ارتباطات سیاسی و دیپلماتیک را با مقام های ارمنستانی و مخصوصا مقام های جمهوری آذربایجان در دستورکار قرار داده است. در این راستا یک هیات بلندپایه نظامی نیز از کشورمان عازم باکو شده اند و رایزنی های مبسوطی را با مقام های جمهوری آذربایجان داشته اند. در این چهارچوب، تهران سعی کرده ضمن اعلام تعهد خود به صلح در منطقه و همچنین اعلام آمادگی اش جهت کنشگری فعال برای کاهش سطح تنش ها میان باکو-ایروان، از ابزارهای نرمِ قدرت جهت پایان دادن به بحران در قفقاز جنوبی استفاده کند. این رویکرد تهران از دو جنبه مهم، بسیار منطقی به نظر می رسد: