همیشه استاد

چند صباحی لازم بود تا از بهت به درآیم و بتوانم چند خطی درباره اش بنویسم

به گزارش سینماخانه؛ سال های اواخر دهه هشتاد را به یاد می آورم که همچون جوانی تازه از گرد راه رسیده در عالم هنر و سینما به چشمه ای جوشان متصل گردیدم و امکان حض بردن از محضر یکی شود هنوز به بیضایی، کیمیایی، فرمان آرا، فرهادی و … فکر کرد و آنها را دریافت.

تقوایی درست می گفت : «آنقدر فیلم نمیسازم که با فیلم نساختنم پایه های این سینما فرو ریزد!» و ما حالا و درنبودن اش معنای حرف ها , واژه ها و تاویل پلان های فیلم هایش را بیش از پیش باور می کنیم …

سینماخانه / حمید عبدالحسینی