نتایج تحقیقات نشان می دهند که اعتیاد جنسی یک اختلال روانی جدی است و باور این واقعیت، به مطالعات بیشتر، دست یابی به تکنیک های درمانی و پیشگیری در مورد افراد در معرض خطر می انجامد.
در تشخیص اعتیاد جنسی به عنوان یک اختلال روانی شرایطی در نظر گرفته می شود، از جمله اینکه فرد، رفتارهای جنسی، برانگیختگی و تمایلات جنسی شدید و تکرار شونده حداقل به مدت 6 ماه داشته باشد و این حالت به دلیل عوامل خارجی مانند داروها، بیماری، سوء مصرف مواد و یا مشکلات روحی مربوط به اختلال دوقطبی، ایجاد نشده باشد.
معمولا واکنش این گونه افراد در برابر نوسانات خلقی، فعالیت جنسی است. به عنوان مثال این بیماران از روابط جنسی برای بهبود افسردگی و رفع استرس استفاده می کنند.