اقتصاد۲۴– لباس و کفش و کیف و خودروی سیاستمداران همواره در همه جای دنیا دارای اهمیت خاصی است. انگار هر انتخاب در این باره یک نشانه است که شما با چه مدل از کاراکتر و شخصیتی رو به رو هستید.
شاید برای همین است که بسیاری از سیاستمداران برجسته در جهان، طراح لباسی نیز کنار خود دارند، هرچند در ایران تا سالهای نخست بعد از انقلاب، بد لباس بودن مد روز میان سیاستمداران بود. شاید بسیاری از متولدین دهههای ۴۰ و ۵۰ و حتی ۶۰ آن اورکتهای سبز مسئولان و شلوارهای چروک و پیراهنهای اتو نکشیده را به یاد بیاورند. از اوایل دهه ۸۰ بود که تا حد زیادی این مد دستخوش تغییر شد، تغییری که پیراهن یقه آخوندی در آن جایگزین پیراهنهای چروک شد و در ادامه کت و شلوارهای سرمهای و مشکی و طوسی و البته گاه قهوهای بدرنگ جایگزین آن اورکتهای سبز تیره و خاکستری را گرفتند.
به گزارش اقتصاد ۲۴، البته در این دورهها ظهور احمدی نژاد و کاپشن معروفش را نیز شاهد بودیم. در این میان شاید خوش لباسترین عضو همه دورانهای هیات دولتهای پس از انقلاب ایران را بتوان محمدجواد ظریف دانست. فارغ از عدم استفاده از کراوات، استایل و لباس محمدجواد ظریف با دکمه سردست و سنجاق یقه و کت و شلوارهایی که بالاخره میدیدیم به سایز و اندازه دوخته شده بود از وی سیاستمدار خوش پوشی میساخت که دستکم در معیار جهانی درست لباس میپوشید.
البته باید پذیرفت کل تیم مذاکره کننده هستهای ایران در فاصله سالهای ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۷، سعی میکردند استاندارد پوشش را به خوبی رعایت کنند.
در این میان، اما یک مساله دیگر در سالهای اخیر به جد میان سیاستمداران ایرانی مطرح بوده و آن نیز مساله ساعت و برند آن است، ساعتهایی که گاه قیمتهای آنان تا چند ده میلیون و چند صد میلیون نیز برآورد میشده است.