برای مثال در نظر بگیرید خانه ای را که در هر کدام از اطاق های آن یک بخاری گازی یا نفتی وجود دارد که هرکدام به نوبه خود گازهای سمی را هرچند به میزان کم وارد هوای خانه می کنند. کاملا قابل درک است که نمی توان بخاری را از خانه حذف کرد اما خود ما می دانیم که استفاده بهینه از مواد سوختی و انرژی، امرمهمی است که به دلیل فراوانی و ارزانی منابع انرژی، سال هاست که در کشور ما به یک شعار نامفهوم تبدیل شده است.
کم نیستند خانواده هایی که در زمستان شعله بخاری ها را تا آخرین درجه بالا می کشند و هر وقت از گرما به تنگ آمدند به جای کم کردن شعله بخاری، پنجره ها را باز می کنند و لباس های تابستانی می پوشند!! این مطلب حتی در مورد ساختمان هایی که با شوفاژ کار می کنند نیز صادق است و بسیاری از خانواده ها و کار کنان مراکز اداری و دولتی به استفاده بی رویه از انرژی که مولد مواد سمی است عادت دارند.
یک مثال ساده از این عادت بد، دم کردن چای و قرار دادن کتری بر روی آتش به مدت طولانی است که رسم دیرینه ما ایرانی هاست. در صورتی که همین شعله کوچک که به نظر ما بی مقدار و بی خطر می رسد، مقادیر کمی از مواد سمی را به طور مداوم وارد هوای تنفسی ما کرده و به بدن ما و کودکان ما ضرر می رساند. تصور کنید خانمی را که با دست و دل بازی تمام چند ظرف آب و غذا و چای را روی گاز گذاشته و در حال تمیز کردن خانه با انواع و اقسام مواد شیمیایی مانند سفید کننده ها و لکه برها و جرم زداهاست. این خانم به هوایی که میزان قابل توجهی از مواد سمی ناشی از سوختن گاز در آن وجود دارد، سم ناشی از تبخیر مواد پاک کننده را نیزاضافه می کند و در حالی که به دلیل فعالیت بدنی به نفس نفس افتاده این هوای آغشته به انواع سموم را تنفس می کند بدون اینکه بداند چه ضرری به سلامت خود و افراد خانواده وارد آورده است.