وعده جدید وزارت راه و شهرسازی برای خانهدار کردن ۴۰۰ هزار نفر از محرومان تا سال ۱۴۰۷، بیش از آنکه یک نقشه راه عملیاتی باشد، به یک «کاردستی مالی» با اعداد ناچیز شباهت دارد؛ این در حالی است که هزینه ساخت مسکن از مرز میلیاردها تومان گذشته، اما تخصیص مبالغ خرد و گره زدن سرنوشت مردم به « مولدسازی زمینهای دولتی»، تنها به معنای تمدید انتظار طولانی مستاجران است و گویا دولت فراموش کرده که دهکهای ۱ تا ۴، نه نایی برای انصراف دارند و نه پولی برای ماندن در طرحهایی که فقط روی کاغذ ارزان هستند.
به گزارش سرویس اقتصادی تابناک، دولت عملاً با دست خود، فقرا را از صف مسکن اخراج و فرش قرمز را زیر پای دلالان پهن کرده است ؛ به طوری که اعتراف معاون وزیر به این که دهکهای پایین در حال فروش امتیاز خود هستند، سند شکست طرحی است که قرار بود سرپناه محرومان باشد، اما حالا به کالایی برای سوداگری تبدیل شده است؛ بنابراین دادن وعده وامهای ۳۰۰ میلیونی برای خانههایی که میلیاردها تومان هزینه دارند، چیزی نیست جز راندن فرودستان به حاشیه شهرها و سپردن امتیاز آنها به کسانی که جیبشان از تورم و رانت دولتی پر شده است .
چرا وعدههای وزارت راه دردی از مستاجران دوا نمیکند؟
حبیبالله طاهرخانی، معاون مسکن و سارح برای سال ۱۴۰۷ است و این یعنی حوالی پایان دولت فعلی به همین جهت سپردن بار اصلی تعهدات مالی و اجرایی به سالهای پایانی، نوعی زمانخریدن است و محرومان همین امروز زیر بار اجارهبها کمر خم کردهاند و وعده ۴ سال آینده، دردی از بحران فعلی آن ها را دوا نمیکند.
به گزارش تابناک، طرحهای مسکن دولتی در ایران به جای آنکه دست محرومان را بگیرد، پایش را میبرد درحالی که اصرار بر مدل « آورده نقدی متقاضی» در کشوری که حقوق دهکهای ۱ تا ۴ کفاف نان سفرهشان را هم نمیدهد، یک تناقض است؛ درحالی که وزارت صمت به جای اصلاح نظام تسهیلات و حذف دست دلالان، تنها مشغول ردیف کردن اعدادی است که با تورم لحظهای بازار مسکن ذوب میشود و نتیجه این سیاست، چیزی جز پاک کردن صورتمسئله و خانهدار شدن کسانی است که نیازی به حمایت دولت ندارند.