اقتصاد ۲۴- با انجام پرواز ماموریت PACE ناسا، عملا یک دهه از توسعه تلاشها در این مسیر به پایان خواهد رسید و نتایج این ماموریت به آغاز دوره جدیدی از علم زمین کمک خواهد کرد.
جرمی وردل، دانشمند پروژه ماموریت ماهوارهای PACE در این باره گفت: «این یک اتفاق راهگشاست. در طول بیست و پنج سال حضورم در ناسا، این اولین ماموریتی است که حس میکنم که به جای آنکه بدانم که دقیقا چه چیزی به دست خواهیم آورد، میتوانم رشد کنم. این نه تنها دادههای جدید زیادی که در حال حاضر در اختیار نداریم را فراهم میکند، بله به صورتی موثر درها را به روی بسیاری از اکتشافات جدید باز خواهد کرد.»
PACE در حقیقت مخفف کلمات پلانکتون، آئروسول، ابر (Cloud) و اکوسیستم است؛ همه چیزهایی که در ماموریت جدید این فرصت را برای دانشمندان فراهم میکنند تا جزئیات بیشتری نسبت به قبل به دست بیاید. ذرات آلودگی و موجودات کوچک اقیانوسی ممکن است به تنهایی هیجانانگیز نباشند، ولی برای درک برخی از فرآیندها مثل تغییرات آب و هوایی که در شرایط فعلی کره زمین تاثیرگذارند، مهم و کلیدی خواهند بود.
سه ابزار جدید با تکنولوژی بالا امکان چنین مشاهداتی را برای دانشمندان فراهم میکنند.
این ماهواره به دو قطبسنج مجهز است که ویژگیهای خاصی از نور خورشید را در هنگام جهش اشیا یا ذرات موجود در هوا را فراهم میکند. این مشاهدات، در آشکارشدن ویژگیهای خاص ذراتی که نور با آنها برخورد میکند، کاربردی هستند و در مشاهده ابرها و ذرات معلق در جو، مثل گرد و غبار، دودهای ناشی از آتشسوزی و آلودگیهای صنعتی مفید هستند.
طبق گفته کرک کنوبلسپیس، دانشمند ناسا که یکی از مدیران این پروژه است، اینها برخی از پیشرفتهترین قطبسنجهای موجود در دنیا هستند و هردوی آنها ابزارهایی چند زاویهای هستند؛ بدین معنا که تصاویر را از مجموعهای از دیدگاههای مختلف جمعآوری کرده و کاملترین تصاویر ممکن را از ابرها و ذراتی که مطالعه برروی آنها انجام میشود، ارائه میدهند.
در حال حاضر تعداد کمی از ماهوارهها، دارای چنین قابلیتی هستند و ابزارهای ماموریت PACE تنها برخی از ابزارهایی هستند که دادههای عمومی را جمعآوری میکنند.
ابزار شاخص این ماموریت (که تنها نمونه موجود است که به صورت سفارشی در ناسا ساخته شده)، ابزار رنگی اقیانوسی آن (OCI) است که یک طیف رادیومتر است که طول موج و دامنه نور ساطع شده را اندازهگیری میکند. به زبان سادهتر، این ابزاری است که رنگها را تشخیص میدهد و عملکرد خوبی هم دارد: OCI میتواند بیش از ۲۰۰ دسته از اطلاعات رنگی، از طیف فرابنفش را طریق نور مرئی تا مادون قرمز را تشخیص دهد.
این پیشرفت بزرگی در مقایسه با ماموریتهای قبلی ماهوارهای است؛ چرا که در ماموریتهای قبلی، تنها چند طیف رنگی محدود از آبی، سبز و قرمز مشاهده میشد. این توانایی جدید این امکان را برای دانشمندان فراهم میکند تا بتوانند بین جوامع مختلف پلانکتون در اقیانوسها تمایز قائل شده و این به آنها بینش جدیدی از اکوسیستمهای دریا خواهد داد.
آنتونیو مانینو، معاون دانشمند پروژه ماموریت برای اقیانوسها دراین باره گفته: «با در اختیار داشتن طیفی کامل از اطلاعات، ما قادر خواهیم بود تا رنگدانههایی را مورد بررسی قرار دهیم که قبلا چنین امکانی را نداشتیم. تشبیهی که از آن استفاده کردهایم این است که از یک جعبه مدادرنگی ۸ رنگ، به یک جعبه مدادرنگی با ۲۴۸ رنگ میرسیم.»