اقتصاد۲۴– «تو فکر یک سقفم!»، این مهمترین دغدغههای این روزهای اجارهنشینهاست، مخصوصاً اجارهنشینهای کمدرآمد و متعلق به دهکهای فرودست؛ آنهایی که کارگر و مزدبگیر هستند و با حداقل حقوق یا فقط کمی بیشتر زندگی میکنند.
فرض کنید ماهی هفت میلیون تومان حقوق میگیرید و یک فرزند هم در خانه دارید، یک فرزند محصل؛ آیا اساساً امکان اجارهی یک آپارتمان هفتادمتری در تهران، تهران نه که حاشیههای تهران را دارید؛ بررسی میدانی قیمت اجاره خانه در شهرکهای اطراف تهران نشان میدهد که حداقل نرخِ اجاره آپارتمان هفتادمتری در این مناطق، ۳ میلیون تومان اجاره ماهانه است با لااقل ۵۰ یا ۱۰۰ میلیون تومان ودیعه. این رقمها روی کاغذ ساده به نظر میرسند، اما وقتی میدانیم سبد خوراکیهای یک خانوادهی متوسط ۳.۳ نفره در پایان اردیبهشت به بیش از ۶ میلیون تومان رسیده، پرداخت ماهی ۳ یا حتی ۲ میلیون تومان اجاره خانه در حالیکه ماهی ۷ میلیون تومان حقوق میگیری، تبدیل به «امرِ لاممکن» میشود، امری کاملاً محال!
دادههای رسمی وضعیت بهتری نشان نمیدهند؛ براساس این دادهها، قیمت خانه در تهران در ماههای اردیبهشت و خرداد با دو رشد ۱.۶ و ۴.۸ درصد مواجه شد. بر اساس آخرین داده مرکز آمار ایران در ۱۵ تیر ماه، قیمت هر متر مربع مسکن در تهران به رقم ۴۱.۴ میلیون تومان رسیده است.
آمارهای رسمی، نشان از صعود شاخصهای تورمی مسکن و خارج شدن نرخها از دایرهی استطاعت مزدبگیران –نه تنها کارگران حداقلبگیر- دارند؛ بانک مرکزی ۸ تیرماه متوسط قیمت هر مترمربع واحد مسکونی در مناطق ۲۲ گانه تهران را ۳۹ میلیون و ۴۱۴ هزار تومان اعلام کرد. بر اساس دادههای سامانه کیلید؛ در تهران در یکم تیر ۱۴۰۱ قیمت تخمینی (یک متر مربع) ۴۳.۸۰ میلیون تومان بوده است. لازم به ذکر است که بر اساس گزارش مرکز آمار، تورم نهادههای ساختمانی شهر تهران در سال گذشته ۵۵ درصد بوده است.