این روزها ادعای اخلاق چماق شده است روی سر اصول دیگر. مثلا تا میخواهی از فلان سیاست فلان مسؤول محترم انتقاد کنی، میگویند: «مبادا بگی بالای چشم فلانی ابروست، ایشان انسان بااخلاقی هستند» یا وقتی میخواهی به مسؤول دیگری اشتباهش را بفهمانی منعت میکنند که مبادا با فلانی طوری حرف بزنی که بیاخلاقی شود!
گروه دانشگاه «خبرگزاری دانشجو»، یادداشت دانشجویی*؛ معروف است سالیان سال قبل از این، یکی از عرفای صاحبنفس تهران، یک روز بر منبر یکی از مساجد بنام تهران به مردم خطاب کرد: «ای مردم مُشرک شوید»!
مردم که از این کلام عالم جلیلالرتبه متعجب شده بودند همهمه کردند. در محل سخنرانی سر و صدا شد و سخنران دوباره تکرار کرد: «مردم مُشرک شوید. فردا هم بیایید؛ بقیه این خطبهام را فردا خواهم خواند». اینها را گفت و از منبر پایین آمد. فردای آن روز مردم همه از اطراف و اکناف خودشان را به مسجد رساندند. کوچههای منتهی به مسجد جای سوزن انداختن نبود. پشتبام مسجد و پشتبامهای اطراف هم پر از اهالی کوچه و بازار بود که آمده بودند ادامه سخنرانی عارف نامی شهر و معلم برجسته اخلاق را گوش کنند.