افزایش ۱۰۰ درصدی قیمت لوازم خانگی از ابتدای سال جاری، این صنعت را با بحرانی هویتساز روبرو کرده است؛ جایی که کالاهای ضروری زندگی، تحت تأثیر نوسانات شدید ارزی و سیاستهای کلان، از دسترس عموم خارج شده و به ردیف کالاهای لوکس و تزیینی پیوسته است، اما در شرایطی که خرید یک سایدبایساید ساده برای بسیاری از خانوادهها به رویایی دوردست تبدیل شده، بازار به سمت تعمیرات و بازسازی داشتههای قدیمی تغییر جهت پیدا کرده است.
احسان فدایی کارشناس صنعت لوازم خانگی درگفتگو با خبرنگار تابناک درمورد افزایش ۱۰۰ درصدی قیمت لوازم خانگی از ابتدای سال تاکنون گفت: بحث افزایش قیمت در صنعت لوازم خانگی موضوعی است که متاسفانه وجود دارد اما نکته اساسی اینجاست که این افزایش قیمت در گروههای مختلف محصولی، کاملاً متناسب با میزان «ارزبری» هر محصول است؛ یعنی هر چقدر تولید نهایی یک کالا به واردات وابستهتر باشد، جهش قیمتی بیشتری را تجربه کرده است.
برای مثال تلویزیون که حدود ۸۰ تا ۸۵ درصد ارزش ریالی کالا وابسته به «پنل» یا همان نمایشگر است که مستقیماً وارداتی است اما این کالا به شدت تحت تأثیر نوسانات ارزی و سیاستهای تخصیص ارز قرار میگیرد در مقابل، محصولی مانند اجاق گاز که شاید ارزبری مستقیم آن زیر ۵ درصد است که به طور کلی اقتصاد و تمامی محصولات را درگیر ارز و واردات شده است و ایه گرانفروشی در بازار راکد . بنابراین رکود بیسابقهای که امروز صنعت لوازم خانگی را به اغما برده، در نهایت به ورشکستگی، تعدیل نیرو و جمع شدن کارخانهها منجر میشود برای مثال مصرفکننده ای که ۷ یا ۹ ماه پیش نمیتوانست سایدبایساید ۷۰ میلیونی بخرد، قطعاً امروز با قیمت ۱۵۰ میلیون تومان هم نخواهد خرید.
این کارشناس صنعت لوازم خانگی انگشت اتهام را به سمت خاصی نشانه نمی برد و معتقد است: اینکه بگوییم فقط مردم مقصرند، یا فقط تولیدکننده، یا فقط سیاستگذار، نگاه دقیقی نیست که این یک زنجیره است که هر حلقهاش اشتباهاتی داشته است اما در نهایت، هر دو سر این طیف یعنی هم «فعال صنعتی» و هم «مردم» در حال ضرر دادن هستند بنابراین از تولید و توزیع تا مصرف، همه درگیر بحرانی هستند که نتیجهی گره خوردن اقتصاد به سیاستهای کلان و ارزی است.