اقتصاد۲۴- در آخرین روزهای بهمنماه ۱۴۰۲ خبر آمد که دو دستگاه لودر و بولدوزر متعلق به پیمانکار یک طرح گردشگری و با همراهی و چراغ سبز مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان مازندران، رئیس اداره منابع طبیعی و آبخیزداری نور و البته بدون داشتن مجوزهای قانونی اقدام به تخریب و تسطیح مسیر سیمکشی و تیر برقهای فشار قوی کرده و جنگل را در مساحتی به طول ۵۰۰ متر و عرض ۴۰ متر شخم و شیار زدهاند. به شکلی که در این عملیات در ابتدا گفته شد حدود چهارهزار اصله نهال و ۳۰ اصله درخت هیرکانی بهطور کامل قطع شده بود. اما اصل ماجرای قطع بخشی از درختان هیرکانی چه بود؟ «فرهیختگان» برای دریافت و انعکاس اصل ماجرای منطقه الیمالات در شهرستان نور از حنیف رضاگلزار، کارشناس ارشد خاک و آب و کنشگر محیطزیست و منابع طبیعی کشور اطلاعات تکمیلی را اخذ کرده است.
چند سال گذشته، یک سد خاکی به نام سد الیمالات در وسط جنگلهای هیرکانی ساخته شد. شرکت آب منطقهای استان مازندران بدون هماهنگی با اداره کل منابع طبیعی استان مازندران بند خاکی و دریاچه الیمالات را به بخش خصوصی برای اجرای طرح گردشگری اجاره داد تا بخش خصوصی در آن منطقه آلاچیق و… بسازند. این ماجرا برای دو سال گذشته است و آب منطقهای درحالی عرصه ملی را در اختیار بخش خصوصی برای اجاره قرار داده بود که از لحاظ قانون، چنین اجازهای ندارد، اما دست به چنین اقدامی زده است. در جریان این امر همچنین اداره کل منابع طبیعی استان نیز از این تخلف و از تخلفی که در سال ۱۴۰۰ اتفاق افتاده، چشمپوشی کرده است. براساس گفته شاهدان محلی کار و بار گردشگری در سد خاکی الیمالات ظاهرا پررونق بوده و توجه گردشگران را نیز به خود جلب کرده است. پس از حضور فراوان گردشگران کمبود پارکینگ برای آن منطقه توسط پیمانکاران بخش خصوصی احساس میشود. منطقه مذکور به دلیل اینکه محل عبور کابلهای فشار قوی برق است و عرصه جنگلی هم زیر دکلهای فشار قوی برق قرار میگرفت به نوعی میتوان گفت که مدیریت آن منطقه به عهده شرکت برق منطقهای است و مدیریت پوشش گیاهی به عهده برق منطقهای استان مازندران و با همکاری منابع طبیعی این استان است. نکتهای که در این بین وجود دارد، این است که مدیریت پوشش گیاهی منطقه، الزاما به معنای قطع درختان نیست.
در قانون مرتبط با این امر که در سال ۱۳۴۶ به تصویب رسیده، به قطع یا هرس درختان همزمان اشاره شده است، یعنی قطع در شرایطی صورت میگیرد که ارتفاع درخت به قدری زیاد است که به کابلهای فشار قوی آسیب وارد کند یا باعث ایجاد خطر شود. آنگونه که به «فرهیختگان» گزارش شده است درختان آن منطقه به حدی نبود که نیاز به قطع داشته باشند؛ بنابراین قانونگذار برای مدیریت درختان منطقه، دو گزینه پیشرو قرار داده است؛ قطع یا هرس درختان. بهترین کار این بود درختانی که زیر کابل فشار قوی قرار دارند، هرس یا سربری شوند و درنهایت اجازه ندهند درختان به تاسیسات برقی، آسیب وارد کنند. این امر در قانونی پیشبینی شده بود و راهحلش هم مشخص بود. اما اتفاقی که افتاده این بود که با چراغ سبز اداره کل منابع طبیعی استان، در اراضی جنگلی که در حریم و زیر کابلهای فشار قوی برق بودند، ابتدا آنجا را پاکتراشی کردند و بعد هم تخریب خاک انجام دادند و درنهایت آن منطقه تبدیل به پارکینگ عمومی شد.