به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، دریاچهٔ ارومیه که زمانی یکی از بزرگترین دریاچههای نمکی جهان بود، امروز تقریباً به معنای واقعی کلمه «خشک» شده و وضعیت تراز آب آن در حالت غیرقابل اعلام قرار گرفته است. اگرچه کارشناسان حوزه محیطزیست و آب نسبت به احتمال خشک شدن کامل آن در ماههای اخیر هشدار دادند و تازهترین دادهها نشان میدهد که در اوایل مرداد (آگوست ۲۰۲۵) سطح آب دریاچه تا حدود ۱۲۶۹–۱۲۷۰ متر از تراز مبنا سقوط کرده و حجم ذخیرهٔ آبی به حدود چند صد میلیون مترمکعب کاهش یافته است، ارقامی که کارکرد اقلیمی و زیستی دریاچه را شدیداً تضعیف کردهاند.
طی یک دهه گذشته، دولتها و نهادهای مختلف میلیاردها تومان و دهها میلیون دلار در قالب طرحهای مهندسی، لایروبی رودخانهها، انتقال آب و انسداد چاهها برای احیای دریاچه هزینه کردهاند؛ حتی رسانهها از عددی حدود ۱۳ هزار میلیارد تومان برای بعضی اقدامات نام بردهاند. با اینحال تحولات میدانی نشان میدهد هزینهها و طرحهای اجراشده نتوانستهاند از روند نزولی تراز آب جلوگیری کنند و عملاً اثرگذاری راهبردی و بلندمدت قابلتوجهی بر وضعیت دریاچه نداشتهاند.
