گرانی به بهانه «ملحفه و آب معدنی»! / قطار هم به لیست کالاهای لوکس اضافه شد

قطار، آخرین پناهگاه طبقه کارگر، دانشجو و خانواده‌های پرجمعیت برای یک سفر آبرومندانه بود که حالا آن هم در حال تبدیل شدن به یک کالای «نیمه‌لوکس» شده است که با چراغ سبز دولت به این گرانی ، عملاً برچسب «ورود ممنوع» برای دهک‌های پایین بر روی ریل‌ها چسبانده شد.

گرانی به بهانه «ملحفه و آب معدنی»! / قطار هم به لیست کالاهای لوکس اضافه شد

چراغ سبز راه‌آهن به گرانی بلیت، پیامی فراتر از یک تغییر قیمت ساده به بازار مخابره کرد و آن این است که موج جدید تورم در راه است. اما این افزایش قیمت که با توجیه نوسانات ارزی صورت گرفته است، به زودی بهانه‌ای برای رشد زنجیره‌ای قیمت سایر کالاها به بهانه‌ی افزایش هزینه‌ جابجایی خواهد شد؛ آن هم در شرایطی که دولت می‌توانست با تخصیص یارانه سوخت یا معافیت‌های مالیاتی، مانع از اصابت ترکش‌های گرانی به معیشت مردم شود.

به گزارش سرویس اقتصادی تابناک، با موافقت شورای عالی هماهنگی ترابری کشور، به دلیل افزایش قیمت ارز و به دنبال آن افزایش هزینه‌های تمام‌شده حمل‌ونقل ریلی، قیمت بلیت قطار ٢۵ درصد افزایش پیدا کرده است همچنین براساس نامه منتشرشده در فرابورس، یکی از شرکت‌های ریلی اعلام کرده است که با مجوز شرکت راه‌آهن قیمت بلیت قطار‌های مسافری تا ۲۵ درصد افزایش یافته و از ابتدای اسفندماه در سامانه فروش اعمال شده است. 

ابوالقاسم سعیدی، دبیر انجمن صنفی شرکت‌های حمل‌ونقل ریلی مسافری و خدمات وابسته دلیل این افزایش قیمت را بالا رفتن هزینه شرکت‌های ریلی دانست و گفت: خدمات قطار شامل آب معدنی، ملحفه، چرخ، واگن و… افزایش یافته است و قیمت‌ها باید اصلاح می‌شد همچنین به دلیل بالا رفتن هزینه‌ها، سرمایه‌گذاری در این بخش صرفه اقتصادی ندارد و این امر باعث کاهش رغبت سرماp>

درحالی که دولت می‌توانست به جای افزایش قیمت، از طریق تخصیص یارانه‌های مستقیم به بخش انرژی ریلی یا معافیت‌های مالیاتی برای شرکت‌های این حوزه هزینه‌ها را مدیریت می‌کرد تا بار آن مستقیماً بر دوش مسافرانی که به دنبال سفری امن و ارزان هستند، نیفتد.

به گزارش تابناک، تجربه تلخ سال‌های گذشته نشان داده که در صنعت ریلی ایران، بین قیمت بلیت و کیفیت خدمات رابطه معکوس وجود دارد؛ در حالی که از ابتدای اسفندماه هزینه‌ها ۲۵ درصد بالا رفته، ناوگان ریلی همچنان با بحران فرسودگی، تاخیرهای مکرر و خدمات رفاهی نازل دست‌ و‌ پنجه نرم می‌کند اما سوال بزرگ اینجاست که چرا دولت به جای اصلاح ساختار هزینه‌ای و بهره‌وری، ساده‌ترین راه یعنی دست‌کردن در جیب مسافر را برای جبران زیان‌دهی شرکت‌ها انتخاب کرده است؟

منبع: تابناک

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *