رابرت دنیرو معمولا فیلمهایش را در نمایش عمومی نمیبیند. او میگوید: دوست ندارم فیلمهایم را تماشا کنم. نمیدانم چرا، ولی این کار را نمیکنم. وقت تماشای فیلمهای خودم، خوابم میگیرد!
از «رابرت دنیرو» به عنوان یکی از غولهای بازیگری و یک هنرمند کلاسیک اسم میبرند. بیش از 5 دهه است که در رشته بازیگری فعالیت دارد و در یک دوجین فیلم با ارزش سینمایی بازی کرده، که اکنون لقب کلاسیکهای شاهکار سینما را گرفتهاند. در عین حال، او بازیگری معترض است که این دیدگاه را در انتخاب نقشها و فیلمهایش هم حفظ کرده است. دنیرو که اصلیتی ایتالیاییتبار دارد، از اواسط دهه شصت میلادی کار بازیگری را شروع کرد، اما سال 1973 – و پس از یازده فیلم – و با فیلم «خیابانهای پایین شهر» ساخته مارتین اسکورسیزی بود که به صورت چهرهای مطرح درآمد. پس از بازی در نقش کوتاهی در «پدرخوانده 2» در سال 1974، این «راننده تاکسی» (1976) بود که دنیرو را به چنان شهرتی رساند که بلافاصله تبدیل به یکی از مشهورترین بازیگران سینمای آمریکا شد. او در فیلم در نقش یک راننده تاکسی به نام تراویس بازی میکند که نسبت به اوضاع جامعه خود ناراحت است و در پایان قصه، سر به شورش برمیدارد. منتقدان سینمایی که به دنیرو لقب بازیگر مولف را دادهاند، مارتین اسکورسیزی را یکی از عوامل اصلی موفقیتهای هنری این بازیگر میدانند. از فیلمهای مطرح دنیرو میتوان همچنین به «شکارچی گوزن»، «گاو خشمگین»، «سلطان کمدی»، «روزی روزگاری در آمریکا»، «ماموریت»، «تسخیرناپذیران» و «تنگه وحشت» اشاره کرد. جشنواره فیلم سانتا باربارا هشتم دسامبر امسال جایزه ویژه خود را به خاطر یک عمر فعالیت پرثمر هنری به رابرت دنیرو اهدا خواهد کرد.
آنچه در ادامه میآید، گفتوگویی با این بازیگر سینماست: