نقش و جایگاه زن در چهار دهه سینمای ایران

ششمین نشست ارائه یافته‌های پژوهشی در سال ۱۴۰۴ از مجموعه نشست‌های تخصصی هشتمین جایزه پژوهش سینمایی سال عصر دیروز شنبه ۲۴ آبان به همت معاونت توسعه فناوری و مطالعات سینمایی سازمان سینمایی در دانشکده علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی برگزار شد.

ششمین نشست ارائه یافته‌های پژوهشی در سال ۱۴۰۴ از مجموعه نشست‌های تخصصی هشتمین جایزه پژوهش سینمایی سال عصر دیروز شنبه ۲۴ آبان به همت معاونت توسعه فناوری و مطالعات سینمایی سازمان سینمایی در دانشکده علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی برگزار شد.

جوان آنلاین: در ابتدای این نشست که به میزبانی بهارک محمودی، معاون پژوهشی دانشکده علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی برگزار شد، حسین یزدان‌شناس مدیرکل دفتر مطالعات و دانش سینمایی در سخنان کوتاهی با معرفی ظرفیت‌های پژوهشی سازمان سینمایی از استادان، دانشجویان و پژوهشگران دعوت کرد تا در رویداد‌های این سازمان، به‌ویژه در هشتمین جایزه پژوهش سینمایی سال مشارکت فعال داشته باشند.

وی نقش پژوهش‌های دانشگاهی را در ارتقای سیاست‌گذاری سینما در کشور بسیار مهم ارزیابی کرد و افزود: لازم است تصمیمات و اقدامات ما پشتوانه پژوهشی داشته باشد تا هدف را گم نکنیم و اطمینان داشته باشیم در مسیر درستی حرکت می‌کنیم.

در ادامه اقبال خالدیان، پژوهشگر برتر هفتمین دوره جایزه پژوهش سینمایی سال، به تشریح پژوهش خود با عنوان «نقش و جایگاه زن در چهار دهه سینمای ایران» پرداخت. وی توضیح داد این پژوهش در پی ارائه تصویری جامع از نقش و جایگاه زن در آیینه چهار دهه سینمای ایران است و برای استخراج اطلاعات و نشانگان مرتبط با زن در فیلم‌های منتخب از روش سنتز پژوهشی و تحلیل محتوای کیفی بهره گرفته و ۱۶ مقاله و ٤٠ فیلم را تحلیل کرده است. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که در دهه ۶۰، نقش زنان عمدتاً به مادران فداکار و همسران نجات‌بخش محدود می‌شد.

وی خاطرنشان کرد: ارزش‌های سنتی و وابستگی به مردان برجسته‌ترین ویژگی این دوره بود. در دهه ۷۰ با تحولات اجتماعی و سیاسی جامعه، زنان به دنبال استقلال فردی و برابری بودند و در نتیجه نقش‌های متنوع‌تری به زنان اختصاص یافت و مبارزه برای حقوق زنان به موضوع اصلی بسیاری از فیلم‌ها تبدیل شد. در دهه ۸۰ با سیاست‌های اعلامی مبتنی بر بازگشت به ارزش‌های سنتی، نقش زنان به سمت مادرانگی و فداکاری سوق داده شد و زنان دوباره در خانه‌ها ببشتر به تصویر درمی‌آمدند ولی این بار اغلب آگاهانه و خودخواسته. در دهه ۹۰ با رشد گفتمان آسیب‌های اجتماعی و خشونت جنسی با نگاهی زنانه، نقش زنان در بسیاری از فیلم‌ها به سمت قربانیان ضعیف و گرفتار در خشونت مردانه سوق داده شد.

منبع  : جوان آنلاین

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *