تنها باری که کیارستمی مقابل دوربین مقاومت نکرد!

جاسم غضبان‌پور با اشاره به ثبت تصویری که حالا پوستر چهل‌وسومین جشنواره جهانی فیلم فجر شده است، می‌گوید این عکس «در یک لحظه و بدون هیچ چیدمانی» گرفته شده است؛ همان زمانی که کیارستمی با کمردرد شدید روی توده‌ای از کاه دراز کشیده بود و برای نخستین‌بار «حتی با شنیدن صدای شاتر هم حالتش را عوض نکرد».

جاسم غضبان‌پور با اشاره به ثبت تصویری که حالا پوستر چهل‌وسومین جشنواره جهانی فیلم فجر شده است، می‌گوید این عکس «در یک لحظه و بدون هیچ چیدمانی» گرفته شده است؛ همان زمانی که کیارستمی با کمردرد شدید روی توده‌ای از کاه دراز کشیده بود و برای نخستین‌بار «حتی با شنیدن صدای شاتر هم حالتش را عوض نکرد».

جوان آنلاین: پوستر چهل‌وسومین جشنواره جهانی فیلم فجر با تصویری متفاوت از عباس کیارستمی رونمایی شده است؛ تصویری که مهدی دوایی براساس یکی از عکس‌های جاسم غضبان‌پور طراحی کرده است. در همین راستا با این عکاس درباره شکل‌گیری این عکس گفت‌وگویی داشتیم که در ادامه مشروح آن را می‌خوانید.

جاسم غضبان‌پور به ایسنا می‌گوید: من به‌عنوان عکاس پشت‌صحنه فیلم و تا حدی هم به‌عنوان مشاور برای پیدا کردن لوکیشن همراه گروه بودم. نکته مهم این بود که آقای کیارستمی اصولاً با گرفتن عکس در حالت‌های طبیعی و ناگهانی راحت نبودند. همیشه باید از قبل به ایشان می‌گفتم که می‌خواهم عکس بگیرم تا فرصت داشته باشند وضعیت و چهره‌شان را جلو دوربین تنظیم کنند. اگر ناگهانی از ایشان عکس گرفته می‌شد، خوششان نمی‌آمد؛ حداقل در آن زمان این‌طور بود. این موضوع را در تمام عکس‌هایی که در کتاب خودم با عنوان «زندگی و دیگر هیچ» منتشر کرده‌ام، می‌توان دید. این کتاب به عکس‌های پشت صحنه فیلم «زندگی و دیگر هیچ» آقای کیارستمی برمی‌گردد.

او ادامه می‌دهد: در تمام مدتی که من به‌عنوان عکاس پشت‌صحنه با آقای کیارستمی در فیلم «زندگی و دیگر هیچ» کار می‌کردم، اگر صدای دوربین می‌آمد و احساس می‌کردند که ناخودآگاه و بی‌هوا از ایشان عکس می‌گیرم، اعتراض می‌کردند.

غضبان‌پور تصریح می‌کند: روزِ گرفتن این عکس، آقای کیارستمی به‌شدت کمردرد داشتند. کاپشن تنشان بود، شال بسته بودند و روی توده‌ای از کاه که خیلی گرم و مانند تشک‌ بود، دراز کشیده بودند. در فاصله آماده‌سازی صحنه‌ها توسط گروه فیلمبرداری، برای چند لحظه روی این توده کاه دراز کشیدند تا استراحت کنند. من هم فقط دو فریم از ایشان عکس گرفتم. یک فریم از مقابل پاها بود، چون می‌دانستم با شنیدن صدای شاتر وضعیت یا حالت صورتشان را عوض می‌کنند، فریم دوم را سریع گرفتم، چرخیدم و ترکیب‌بندی بهتری پیدا کردم و همین عکسی شد که می‌بینید.

منبع  : جوان آنلاین

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *