دفن «حقوق بشر» زیر آوار جنایت جنگی

حقوق بین‌الملل در جریان جنگ تحمیلی سوم، شاهد یکی از سیاه‌ترین ادوار نقض قواعد آمره بود. آمار رسمی از ۲هزارو۲۳۶ شهید و ۳۰هزارو۲۴۱ مجروح سخن می‌گوید که در میان آنها ۲۵۱زن و ۲۱۶کودک زیر ۱۸ سال (شامل ۱۷ طفل زیر پنج‌سال) دیده می‌شوند

حقوق بین‌الملل در جریان جنگ تحمیلی سوم، شاهد یکی از سیاه‌ترین ادوار نقض قواعد آمره بود. آمار رسمی از ۲هزارو۲۳۶ شهید و ۳۰هزارو۲۴۱ مجروح سخن می‌گوید که در میان آنها ۲۵۱زن و ۲۱۶کودک زیر ۱۸ سال (شامل ۱۷ طفل زیر پنج‌سال) دیده می‌شوند

جوان آنلاین: حقوق بین‌الملل در جریان جنگ تحمیلی سوم، شاهد یکی از سیاه‌ترین ادوار نقض قواعد آمره بود. آمار رسمی از ۲هزارو۲۳۶ شهید و ۳۰هزارو۲۴۱ مجروح سخن می‌گوید که در میان آنها ۲۵۱زن و ۲۱۶کودک زیر ۱۸ سال (شامل ۱۷ طفل زیر پنج‌سال) دیده می‌شوند، این آمار فراتر از یک تراژدی انسانی، مجموعه‌ای از اعمال مجرمانه در سطح بین‌المللی است. مرکز وکلای قوه‌قضائیه با استناد به مبانی حقوقی و به طور خاصه با بررسی حمله عمدی به مدرسه «شجره طیبه» میناب که منجر به شهادت ۱۶۸دانش‌آموز شد (تحت عنوان «جنایت جنگی» و «خشونت سیستماتیک علیه زنان و دختران») به گزارشگر ویژه سازمان ملل ارجاع داده است و در حال رسیدگی بین‌الملل حقوق ملت ایران در مراجع مربوطه است. 

در حقوق مخاصمات مسلحانه، اصل تمایز، سنگ بنای حمایت از غیر نظامیان است. حمله به مدرسه شجره طیبه درحالی صورت گرفت که این مرکز آموزشی فاقد هرگونه کاربری نظامی بوده و در زمان حمله، مملؤ از دانش‌آموزان و کادر آموزشی بوده است. طبق ماده ۴۸ و ۵۲ پروتکل الحاقی اول (۱۹۷۷) به کنوانسیون‌های ژنو، طرفین مخاصمه موظفند همواره میان اهداف نظامی و اموال غیرنظامی تمایز قائل شوند. حمله به این مدرسه نقض صریح اصل ضرورت نظامی است زیرا انهدام یک واحد آموزشی هیچ‌گونه مزیت نظامی قطعی برای متجاوز ایجاد نمی‌کند. همچنین از منظر حقوقی، شهادت ۱۶۸دانش‌آموز و دو معلم در یک مکان تحت حمایت، مصداق بارز جنایت جنگی موضوع بند (ب) ماده ۸ اساسنامه رم ICC تلقی می‌شود که بر ممنوعیت حملات عمدی علیه ساختمان‌های مذهبی، آموزشی و علمی تأکید دارد. 

مسئولیت کیفری در قبال کودکان و نقض کنوانسیون ۱۹۸۹

آمار ۲۱۶ شهید زیر ۱۸سال، نشان‌دهنده نقض سیستماتیک حقوق کودک در مخاصمات است. طبق مواد ۶، ۲۸ و ۳۸ کنوانسیون حقوق کودک CRC))، دولت‌ها و طرف‌های درگیر مکلف به تضمین حق حیات و حمایت ویژه از کودکان در زمان جنگ هستند. حمله به میناب، نه تنها حق حیات را سلب کرده، بلکه حق بر آموزش را نیز به شکلی بنیادین از بین برده است. همچنین شهادت ۱۷کودک زیر پنج‌سال، نشان‌دهنده فقدان کامل احتیاط در حمله موضوع ماده ۵۷پروتکل الحاقی اول است که طرفین را مکلف به اتخاذ تدابیر لازم برای به حداقل رساندن تلفات جانبی غیرنظامیان می‌کند. 

منبع  : جوان آنلاین

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *