مروری بر فیلمهای در حال ساخت برای جنگ ۱۲ روزه نشان میدهد که سینمای ما نسبت به روایتهای ملی و میهنی دغدغه و غیرت دارد و در این مورد مانند دفاع مقدس با شتاب خیرهکنندهای وارد جریان تولید فیلم برای روایت جنگ شده است.
جوان آنلاین: در تمام سالهایی که از شکلگیری سینمای پس از انقلاب گذشته، «جنگ» همواره یکی از مهمترین بسترهای روایت در سینمای ایران بوده است؛ از بازتاب تجربههای دفاع مقدس مانند دیدهبان، مهاجر، بلمی به سوی ساحل، پرواز در شب، افق، هور در آتش و… تا پرداختن به تبعات انسانی و اجتماعی جنگ مانند آژانس شیشهای، هیوا، از کرخه تا راین، دوئل، قارچ سمی، گیلانه و…. سینمای ما حتی در دورههایی که با رکود اقتصادی، کمبود تجهیزات یا بحران مخاطب مواجه بوده، در روایت رویدادهای ملی و میهنی عقب ننشسته است چنانچه در یک دهه گذشته باز هم در تولید فیلمهای دفاع مقدسی و جریان مقاومت شگفتیساز شد چنانچه موقعیت مهدی یا مجنون و یا تنگه ابوغریب در این عرصه نامآور شدند.
به گزارش تسنیم، اما اینبار سینمای ما در آستانه یک آزمون جدید در رابطه با جنگ است؛ آزمونی که از مواجه با آن ۳۶ سال میگذرد و حالا بار دیگر در دوران جدیدی با آن روبهرو است: جنگ ۱۲ روزه؛ و اینبار نه با کشور همسایهای که نیابتی بجنگد بلکه بیپرده و عیان با دشمن اصلی، یعنی اسرائیل. اما اخباری که در این چند ماه منتشر شده است نوید موجی از تولیدات مرتبط با «جنگ دوازدهروزه» را میدهد که سینما با آن جان خواهد گرفت. فیلمهایی که سینمای ما با جوانان فیلمساز با تفاوتهای فکری و سلایق زیباییشناختی، برای آن میسازند نشان میدهد که سینماگران ما هنوز برای ایران و روایتهایش دغدغه دارند.
دو فیلم کوتاه درباره جنگ؛ «قمارباز» و ماجرای هک بانکها در جریان جنگ
آخرین خبر حاکی از ساخته شدن فیلمی به کارگردانی یک فیلم اولی است. فیلم اولی که امسال از بد حادثه این شانس را ندارد تا در بخش نگاه نو بخش مخصوص فیلم اولیها شرکت کند و باید با دیگر آثار رقابت کند. «قمارباز» به کارگردانی محسن بهاری که نخستین تجربه بلند اوست و قرار است ترکیبی از تریلر روانشناختی و قصهای درباره هک بانکها در جریان جنگ دوازدهروزه ارائه دهد. فیلمی که تهیهکننده آن سجاد نصراللهی، سازنده آثاری مانند «در آغوش درخت»، «آپاراتچی» و «چشم بادومی» است.