جنگ علیه ایران و بحران مشروعیت نهادهای بین‌المللی

تجاوز نظامی علیه ایران، نمادی از ناکارآمدی سازوکارهای جمعی به‌ویژه شورای امنیت تلقی می‌شود؛ وضعیتی که می‌تواند مسیر روابط بین‌الملل را به سمت افزایش اقدامات یک‌جانبه و بی‌ثباتی منطقه‌ای سوق دهد.
فعالیت گروه‌های جهادی اصفهان در طول جنگ رمضان
تجاوز نظامی علیه ایران، نمادی از ناکارآمدی سازوکارهای جمعی به‌ویژه شورای امنیت تلقی می‌شود؛ وضعیتی که می‌تواند مسیر روابط بین‌الملل را به سمت افزایش اقدامات یک‌جانبه و بی‌ثباتی منطقه‌ای سوق دهد.

به گزارش خبرگزاری آنا، تجاوز آمریکا و اسرائیل ظرف چند ماه به ایران، بار دیگر بحث درباره تضعیف «نظم جهانی مبتنی بر قواعد» را به مرکز توجه تحلیلگران روابط بین‌الملل بازگردانده است. نظمی که پس از جنگ جهانی دوم با هدف جلوگیری از تکرار جنگ‌های ویرانگر و محدود کردن استفاده از زور در روابط میان دولت‌ها شکل گرفت، امروز با چالش‌های جدی مواجه شده است. حملات نظامی و اقدامات امنیتی علیه ایران، از نگاه بسیاری از ناظران، نمونه‌ای از همین روند فرسایش قواعد و هنجارهای بین‌المللی تلقی می‌شود.

بر اساس منشور سازمان ملل متحد، استفاده از زور در روابط بین‌الملل تنها در دو حالت قابل توجیه است: دفاع مشروع در برابر حمله مسلحانه و یا اقدام جمعی با مجوز شورای امنیت. با این حال، در سال‌های اخیر شاهد آن بوده‌ایم که برخی قدرت‌ها با تفسیرهای موسع از مفهوم امنیت ملی یا با توسل به منطق بازدارندگی پیش‌دستانه، اقداماتی را انجام داده‌اند که محل مناقشه جدی حقوقی و سیاسی بوده است. در همین چارچوب، حملات آمریکا و اسرائیل علیه ایران، از سوی بسیاری از تحلیلگران به‌عنوان نشانه‌ای از تضعیف قواعد حقوق بین‌الملل مورد بررسی قرار گرفته است.

این روند تنها به بعد حقوقی محدود نمی‌شود، بلکه پیامدهای ژئوپلیتیک و اخلاقی گسترده‌ای نیز به همراه دارد.

منبع  : خبرگزاری آنا

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *