هایزر در خاطراتش به نقش خود در این کشتار اعتراف میکند و میگوید: «بهنظر من، روش درست اين بود که روي سر راهپيمايان تيراندازي هوايي کنند و از گاز اشکآور استفاده نمايند. اگر اين روش مؤثر نبود، لوله تفنگها بايد پايين ميآمد تا شکي باقي نماند که نيروها شوخي ندارند.»
دستور هایزر برای حمایت از بختیار
ژنرال هایزر در مدت اقامت خود در ایران، طی جلسات متعددی که با سران ارتش رژیم پهلوی برقرار کرده بود سعی در کنترل اوضاع ارتش داشت تا بتواند انقلاب را متوقف کند. یکی از طرحهای هایزر برای کنترل اوضاع، ترغیب نظامیان به انجام مانور برای نمایش قدرت و همچنین برپایی تظاهرات در حمایت از دولت بختیار بود. هایزر خود در این رابطه میگوید: «به سران ارتش اطمينان دادم که اگر حداکثر حمايت خود را از دولت غيرنظامي بهعمل آورند، ميتوانند حتي زماني که کودتاي نظامي اجتنابناپذير باشد، روي حمايت آمريکا حساب باز کنند…»[2]
ژنرال آمریکایی ادامه میدهد: «بهطور جدي پيشنهاد کردم در جلسه شورای امنيت از نخستوزير بخواهند يک راهپيمايی به طرفداری از دولت برگزار شود. ظاهراً از ترس شکست اکراه داشتند… بالاخره قبول کردند که موضوع را در شورای امنيت به بحث بگذارند…»[3]
2- ماموریت به تهران ، ص 105
3- ماموریت به تهران ، ص 222
4- اعترافات ژنرال، خاطرات ارتشبد عباس قرهباغی (مرداد-بهمن 57)، نشر نی، 1368، ص 250
5- ماموریت به تهران، رابرت هایزر، ترجمه، نعمتالله عاملی، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، ص 292
6- پراودا 30 ژانویه 1979/ 10 بهمن 57
7- ماموریت به تهران، ص 342
8- مأموریت به تهران، ص 192