حکومت پهلوی برای آمریکا نقش پلیس و ژاندارم منطقه را بازی میکرد و فروپاشی آن به معنای پنبه شدن تمام رشتههای این کشور و پایان سلطه آن بر یکی از مهمترین مناطق جهان بود
جوان آنلاین: عموم مبارزان انقلابی بر این عقیدهاند که مرگ مشکوک و ناگهانی سیدمصطفی خمینی فرزند ارشد امام خمینی در آبان 1356 و پس از آن درج مقاله توهینآمیز روزنامه «اطلاعات» درباره امام خمینی در دی ماه این سال و قیام 19 دی مردم قم نقطه اوجگیری انقلاب اسلامی است که نهایتا در22 بهمن 57 منجر به پیروزی انقلاب شد. اما با اوجگیری انقلاب اسلامی در ایران، دولت آمریکا ابتدا بهساکن در اتخاذ تصمیمی واحد برای چگونگی مواجهه با انقلاب اسلامی ایران ناتوان بود. این مساله تا آنجا مشکلساز شد بین دولتمردان و دیپلماتهای آمریکایی مواضع متفاوتی شکل گرفت. عدهای از سران ایالات متحده از ضرورت قطع کمک به شاه و مساعدت به انتقال قدرت به انقلابیون حمایت میکردند و برخی دیگر نظیر برژینسکی که نفوذ بیشتری داشتند معتقد بودند که آمریکا باید تا آخر در کنار شاه که متحد قدیمی و مهم این کشور بود، بماند که نهایتا هم این کشور استراتژی حمایت تمامقد از حکومت پهلوی را در دستور کار خویش قرار داد.
بنابرگزارش روزنامه فرهیختگان، پیروزی انقلاب اسلامی و قیام مردم علیه حکومت پهلوی به معنای به خطر افتادن منافع استراتژیک ایالات متحده در منطقه خاورمیانه و خلیجفارس بود. حکومت پهلوی برای آمریکا نقش پلیس و ژاندارم منطقه را بازی میکرد و فروپاشی آن به معنای پنبه شدن تمام رشتههای این کشور و پایان سلطه آن بر یکی از مهمترین مناطق جهان بود. از این جهت آمریکاییها در ماهها و روزهای منتهی به انقلاب، از هیچتلاشی برای مقابله با قیام مردم و جلوگیری از فروپاشی حکومت پهلوی دریغ نکردند.
آنها پس از اینکه از ادامه حیات نظام شاهنشاهی ناامید شدند سعی کردند با برقراری ارتباط با چهرههای برجسته انقلاب از جمله حضرت امام شاه را در کشور حفظ کنند. اما این سناریو با برخورد قاطع امام و شخصیتهای اصلی انقلاب با شکست مواجه شد. حدود سه ماه قبل از پیروزی انقلاب و در روز نهم آبان 1357 ژنرال ویلیام ادوم، دستیار نظامی برژینسکی به او میگوید آمریکا باید فرض را بر آن بگذارد که سناریوی سقوط شاه محتمل است و ببیند برای تامین منافع ایالات متحده و ادامه دسترسی به نفت ایران چه اقداماتی باید انجام شود. چند روز بعد «ویلیام سولیوان»، سفیر آمریکا در ایران پیامی به واشنگتن فرستاد و طی آن اعلام کرد که «کار شاه تمام است.» با این حال واشنگتن تا لحظه آخر حتی به خروج موقتی شاه از کشور هم راضی نبود و درنهایت به ناچار تن به این موضوع داد.
آمریکا برای بقای حکومت پهلوی و حفظ منافع خود در ایران از پا ننشست و تنها سناریوی خود را تغییر داد. دولت آمریکا پس از شکست در استراتژی سازش با انقلابیون، این بار سعی کرد از تشکیل حکومت نظامی و سرکوب و کشتار مردم از پیروزی قیام آنها جلوگیری کند. حکومت نظامی و به دنبال آن طرح مساله کودتای نظامی و حمله به مردم و کشتار آنها جزء طرحهایی بود که تا روز پیروزی انقلاب ادامه پیدا کرد. همزمان با این ماجرا ایالات متحده سعی کرد با ایجاد انحراف در حرکتهای اعتراضی و سوءاستفاده از شور انقلابی و مبارزاتی مسیر انقلاب را به بیراهه ببرد. انتشار اعلامیههای بیامضا، راهاندازی کارناوالهای فرمایشی، ایجاد اختلاف بین چهرههای انقلابی و گروههای مبارز از جمله اقداماتی بود که در روزهای منتهی به پیروزی انقلاب توسط ایالات متحده سازماندهی شد.