به گزارش سرویس بین الملل تابناک، «نیکول گراجفسکی» محقق و کارشناس مسائل ایران در مؤسسه بینالمللی مطالعات استراتژیک (IISS) در واشنگتن و محقق دانشگاه هاروارد در مقالهای در پلتفرم «ساباستک» خود به بررسی سفر عباس عراقچی وزیر خارجه ایران به روسیه پرداخته که در ادامه آمده است.
لازم به ذکر است انتشار مقالات خارجی به معنای تایید محتوای آن از سوی تابناک نیست.
در تاریخ ۲۷ آوریل، «عباس عراقچی»، وزیر امور خارجه ایران، با هواپیمایی به نام «میناب ۱۶۸» در فرودگاه پولکوووی سن پترزبورگ به زمین نشست؛ نامی که اشاره به مدرسه ابتدایی میناب در شهر میناب ایران دارد که در روز آغاز جنگ مورد اصابت قرار گرفت و ۱۲۰ کودک در آن (شهید) شدند.
پیش از برگزاری هر گونه دیداری، تهران این سفر را در چارچوب مورد نظر خود تعریف کرده بود: کشوری که خساراتی را متحمل میشود، نه برای درخواست کمک، بلکه برای هماهنگی با شریک خود، به مسکو میآید. هدف از این سفر، دیدار دو ساعته عراقچی با رئیسجمهور ولادیمیر پوتین در کتابخانه ریاستجمهوری یلتسین بود.
دیدار سن پترزبورگ تنها دیدار آن روز نبود. در حالی که عراقچی با پوتین دیدار میکرد، «سرتیپ رضا طلایینیک»، معاون وزیب ادغام در اقتصاد جنگی روسیه به سرعت گسترش یافته است و اکنون این زیرساخت کاربرد بالقوهای برای ایران دارد.
اینکه آیا ایران خود را عمیقتر در زنجیرههای تأمین نظامی روسیه، بلاروس و چین ادغام میکند، یا تسکین اقتصادی کافی برای بازسازی مستقل پایگاه صنعتی-نظامی خود پیدا میکند، در میان مهمترین سوالاتی خواهد بود که ارتش ایران را در سالهای پیش رو شکل میدهد.
این دیدارها احتمالاً در چارچوب فوری جنگ، بلکه به عنوان بخشی از فرآیندی تلقی میشوند که طی آن ایران گزینههای خود را برای چالش دلهرهآور بازسازی پس از جنگ نقشهبرداری و روابط خود را تضمین میکند.