موضوع تکنرخی یا چندنرخی بودن ارز، سالهاست که به یکی از بحثهای پایانناپذیر اقتصاد ایران تبدیل شده است؛ بحثی که در هر دورهای با شدت تازهای مطرح میشود و با وجود اجماع کارشناسان درباره ضرورت تکنرخی شدن، همچنان در عمل به سرانجام مشخصی نرسیده است. مخالفان چندنرخی بودن تأکید میکنند که تعدد نرخها زمینهساز رانتهای گسترده و تخلفات ارزی بوده و باید هرچه زودتر کنار گذاشته شود. در مقابل، گروهی دیگر معتقدند بدون اجرای مجموعهای از الزامات ساختاری، تلاش برای تکنرخی شدن تنها به شکستهای تکراری و بازگشت دوباره به چندنرخی منجر میشود.
برای بررسی این موضوع با حسین صمصامی، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی، گفتوگویی انجام دادیم؛ گفتوگویی که او در آن با نگاهی تاریخی و تحلیلی، چرایی تکرار بنبستهای سیاست ارزی را توضیح داد.
حسین صمصامی در گفتگو با خبرنگار سرویس اقتصادی تابناک اظهار داشت: «هیچکس موافق چندنرخی شدن ارز نیست. همه معتقدند که ارز باید تکنرخی شود. اما سؤال مهم این است که این تکنرخی شدن را چگونه باید پیاده کنیم؟ مشکل اصلی اینجاست.»
او سپس به سیاستهای اجرایی دهههای اخیر اشاره میکنرخی شدن نه تنها نزدیک نمیشود بلکه دورتر هم میشود.» او معتقد است که بدون اصلاح ساختارهای نظارتی و جلوگیری از خروج منابع ارزی، افزایش رسمی نرخ ارز تنها باعث تشدید نابسامانی خواهد شد.
به گزارش تابناک؛ صحبت های این نماینده مجلس نشان می دهد که اگرچه تکنرخی شدن ارز در ظاهر یک سیاست مطلوب و ساده به نظر میرسد، اما مسیر اجرای آن در ایران پیچیده و پر از پیشنیازهای عملیاتی است؛ پیشنیازهایی که بدون تحقق آنها هر تلاشی برای یکسانسازی نرخ ارز به تجربههای ناموفق گذشته شباهت پیدا خواهد کرد. صمصامی معتقد است که قبل از هر تصمیم برای تغییر نرخ رسمی ارز، باید بهطور جدی ساختارهای مرتبط با قاچاق، سفتهبازی و گردش غیرقانونی ارز اصلاح شود؛ در غیر این صورت، چرخه تکراری چندنرخی شدن ادامه خواهد داشت.