به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجو از ایلام، مسعود فراستی، روز گذشته در نشست «نقد سینمای ایران پس از انقلاب اسلامی» که با حضور دانشجویان و اساتید در سالن شهدای جامعه پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایلام برگزار شد، نخستین فیلم های تاریخ انقلاب را فیلم فارسی های بد با روکش و لباس اسلامی عنوان کرد و گفت: آقای بهشتی و انوار که به خودشان لقب معماران سینمای بعد از انقلاب نسبت داده بودند سینما را به سبک هنر هفتم اقماری در شوری سابق که در چند دهه پیش با شکست مواجه شد؛ در دامان دولت انداختند.
منتقد سینما با بیان اینکه در چند قسمت از برنامه هفت به نقد سینمای دولتی پرداختم که با آشفتگی مسئولان دولت همراه بود، افزود: برخی از فیلمسازان به گونه ای زندگی می کنند که گویا هستی شان به دولت گره خورده است نه به مخاطب. همایون اسعدیان به عنوان کارگردان فیلم طلا و مس می گوید « سینماگران نباید چشمشان به دست مردم باشد». از این عقب مانده تر نمی توان حرفی زد.
وی نخستین خشت کج در سینمای دهه ۶۰ را حذف سرگرمی از سینما دانست و ابراز داشت: این سینما جز شکنجه چیزی برای مخاطبانش ندارد، وقتی شما لذت بردن از سینما را حذف کنید آن را به یک شیر بی دم و یال تبدیل کرده اید زیرا نخستین رسالت سینما ایجاد سرگرمی و سپس هنر آفرینی برای مخاطب است.